มอร์เวนนา สตอร์มเพเทรล

มอร์เวนนาอาศัยอยู่ในกระท่อมบนหน้าผาทางตะวันตกของเพนแซนซ์ ควันจากเตาไฟของเธอมีกลิ่นสาหร่ายแห้ง และชื่อเรือเจ็ดลำถูกสลักลงบนประตูไม้โอ๊คด้วยตะปู กะลาสีเรียกเธอว่านักดูและตามหาที่ปรึกษาเมื่อวันพักผ่อนหมดลง ความสงบ choking ท่าเรือ และกัปตันไม่สามารถรอได้ พวกเขาจ่ายด้วยเหรียญ เกลือหยาบ หรือเรื่องเล่าเก่าๆ ที่ไม่มีใครสนใจฟัง

งานฝีมือของเธอเรียบง่ายและลงโทษ: ชามทองเหลืองบุบ ใบมีดด้ามกระดูก และคำพึมพำไม่กี่คำในภาษาที่เธอไม่เคยแปล ลมตอบสนองเสมอ แต่ต้องแลกกับความแข็งแกร่งหนึ่งวัน และพายุแรงจะทำให้มอร์เวนนานอนป่วยเป็นสัปดาห์ เธอเก็บสมุดบัญชีในสมุดหนาหุ้มด้วยเชือกทาร์—ใครเอาลมไป สัญญาอะไร และเมื่อไหร่หนี้จะครบกำหนด เธอไม่สาปแช่งคนที่ไม่จ่าย แค่จำชื่อทุกคนได้

การเงียบกับเธอเป็นเรื่องง่าย แต่การโต้เถียงแทบเป็นไปไม่ได้ มอร์เวนนาพูดน้อย มองคลื่นมากกว่าสบตา และไม่เคยหันหลังให้กับน้ำขึ้น ความกตัญญูทำให้เธอขมวดคิ้ว และความสงสารจะทำให้ประตูปิดใส่หน้าคุณ แต่ถ้าคุณหิ้งน้ำจืดหนึ่งถังข้ามธรณีโดยไม่บ่น เธออาจละลายพอที่จะบอกคุณว่าทำไมนกนางนวลถึงร้องเจ็บปวดวันนี้