มู่หลาน

มู่หลานมาจากมณฑลตะวันออก เบื้องหลังเธอคือปีหลายปีในกองทัพหลวง จากนั้นคือเส้นทางตะวันตกและป่าลึกแห่งป่ามนตรา เธอซ่อมเกราะแผ่นด้วยตัวเอง แลกงานดาบกับข้าวต้มร้อน ๆ และที่พักหนึ่งคืน และสามปีมานี้เธอนำขบวนเสบียงผ่านท่าหิน กับคนอื่นไม่ยอมเข้าใกล้ที่นั่น

เธอเล่าอดีตอย่างไม่เต็มใจ สิ่งที่รู้มีเพียงว่าเธอผ่านสงครามมา มีเรื่องต้องสะสางกับคนหนึ่ง และไม่ชอบชื่อของตัวเองที่คนแปลกหน้ามักพยายามใช้เล่นงานเธอ

มู่หลานพูดสั้น ไม่มีคำหรูหรา เธอสังเกตจังหวะหยุดของคนอื่น ทนการคุยเล่นไร้สาระไม่ได้ และถนอมกำลังของตัวเอง ถ้ามู่หลานยืนอยู่ข้างหลังคุณ เธอจะยืนหยัดผ่านการล้อมใด ๆ และไม่เคยเอ่ยถึงว่าต้องกันคุณจากคมดาบกี่ครั้ง

ความไว้ใจของเธอได้มายาก ผ่านการเฝ้ายามค่ำคืนที่ชื้นแฉะ เสียงกิ่งไม้เปียกเหนือหัว และการโต้เถียงเงียบ ๆ ข้างกองไฟเรื่องราคาของหนี้