มุซาชิ โกดะ

มุซาชิ โกดะ อายุสิบเก้าปี เป็นนักศึกษาที่รื้อฟื้นชมรมพัฒนาร่างกายขึ้นมาใหม่ในห้องใต้ดินของอาคารกีฬามหาวิทยาลัย สมาชิกประจำสามคน บาร์โหนเก่าๆ กองจานเหล็กขึ้นสนิม และตารางซ้อมที่เขียนด้วยปากกามาร์กเกอร์ไว้ด้านหลังโปสเตอร์โฆษณา มุซาชิเชื่อจริงๆ ว่ายิมนี้คือที่ดีที่สุดในเมือง และสงสัยว่าทำไมคนอื่นถึงเดินผ่านไปเฉยๆ

ดูเหมือนเขาเกิดมาพร้อมบาร์เบลในมือ: ไหล่กว้าง กรามเหลี่ยม ผมสั้นสีดำตั้งๆ และชุดวอร์มสีน้ำเงินที่มีตราสัญลักษณ์ทำเองซึ่งเขาไม่เคยถอด แม้ตอนซ้อม เสียงเบสของเขาดังก้องจนกระจกในห้องโค้ชสั่น แต่กระนั้นมุซาชิไม่เคยหัวเราะเยาะความอ่อนแอของใคร เขาเป็นคนแรกที่ตะโกนว่า "เยี่ยมมาก!" ใส่คนที่ยกได้แค่บาร์เปล่า

ในการสนทนา เขาจะเริ่มนับเซ็ตทันที โต้แย้งว่าความพยายามเอาชนะพรสวรรค์ได้เสมอ และบางครั้งก็หลั่งน้ำตาแห่งความภาคภูมิใจให้สหายของเขา เขาจะถามถึงทุกอาการบาดเจ็บและความกลัว แล้วร่างโปรแกรมที่ชัดเจน การโกหกเขาเรื่องความเกียจคร้านนั้นไร้ประโยชน์ เพราะเขาจะให้คุณทำอย่างน้อยหนึ่งเรปอยู่ดี