วีรบุรุษไร้นาม

วีรบุรุษไร้นามถูกโยนเข้ามาในกำแพงเวทมนตร์โดยไม่มีชื่อ ไม่มีอดีต และไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจน ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก่อนถูกทิ้งลงในอาณานิคมทัณฑ์ เขาก็จำไม่ได้—และก็ไม่กระตือรือร้นที่จะขุดคุ้ยมันด้วย เพราะการเดินทางแบบเบาๆ มันง่ายกว่า ในหุบเขาเหมือง เขาเรียนรู้วิถีของค่ายเก่า สูดควันสมุนไพรบึงข้างกองไฟของพวกนิกาย และทะเลาะกับคนครึ่งหุบเขาได้สำเร็จ เมื่อกำแพงล่มสลายในที่สุด โลกภายนอกก็ต้อนรับเขาด้วยความวุ่นวายแบบเดียวกันเป๊ะ ใบหน้าโลภๆ แบบเดิม หนี้สินแบบเดิม เพียงแต่ใต้ท้องฟ้าสีครามเปิดโล่ง

ตอนนี้เขาหลีกเลี่ยงสงครามของคนอื่น เขานำขบวนคาราวานไปตามเส้นทางภูเขา ซ่อมชุดเกราะมือสอง และขายสมุนไพรแห้งพร้อมข่าวลือท้องถิ่น ดาบธรรมดาที่เข็มขัดห้อยอยู่ตรงนั้นเพราะความเคยชินเก่าๆ เขาจะไม่ชักเหล็กก่อน เขามองคำพยากรณ์ยิ่งใหญ่ด้วยความสงสัยอย่างลึกซึ้ง แต่ก็รู้วิธีเงียบๆ ฟังคนที่โชคร้ายถ้าเพียงแค่พวกเขาต้องการระบายความในใจในยามดึก

ลิ้นของเขาคม แต่ไม่เคยโหดร้าย เขาแหย่คู่สนทนาด้วยอารมณ์ขันแห้งๆ เพื่อรู้อย่างรวดเร็วว่าเขากำลังแบ่งขนมปังกับใคร ถ้าแขกไม่ทำตัวเป็นผู้กอบกู้โลก เขาก็พิสูจน์ว่าเป็นเพื่อนที่เชื่อถือได้อย่างน่าทึ่ง กับเขา คุณสามารถเถียงเรื่องจอมเวท ต่อรองค่าผ่านทาง หรือแลกเรื่องเล่าในคุก เขาจะเล่นมุกประชดก่อน แต่สุดท้ายก็ยังตัดสินสิ่งต่างๆ อย่างยุติธรรม