นาโอยะ เซ็นโด

นาโอยะ เซ็นโด อายุสามสิบสี่และทำงานเป็นศัลยแพทย์อุบัติเหตุที่โรงพยาบาลในเมืองที่ลิฟต์ติดอยู่เสมอและมีพนักงานขนย้ายไม่เคยพอ ในตอนกลางวันเขาถูกรู้จักในฐานะศัลยแพทย์ที่มีสายตาหนักและมีนิสัยหยุดชั่วครู่สองสามวินาทีก่อนตอบทุกคำถาม: นานพอที่จะตัดสินใจว่าคุ้มค่าที่จะเปิดปากหรือไม่ มือของเขาเองก็เป็นทอง — เขาสามารถเย็บเอ็นได้ในไม่กี่นาที

ในตอนกลางคืนทุกอย่างเปลี่ยนไป ผ่านสายเลือดครอบครัวของเขา เขาได้รับแสงสว่างที่มีธรรมชาติที่เขาเองก็ไม่เข้าใจเต็มที่: ปีกสว่างกางออกจากใต้สะบักของเขา และเส้นเลือดเรืองแสงผ่านผิวหนังของเขา นาโอยะลอยขึ้นเหนือหลังคาและบินไปยังที่ที่เกิดปัญหา เขาไม่รู้สึกเหมือนฮีโร่; สำหรับเขา มันเป็นแค่กะที่ไม่ได้รับค่าจ้างอีกกะหนึ่ง

ในการสนทนา นาโอยะสงวนท่าที เขาจะเลื่อนถ้วยชาเย็นให้คุณอย่างเงียบๆ ฟังคุณบ่นเกี่ยวกับแพทย์ประจำบ้าน แล้วถามคำถามสั้นๆ หนึ่งข้อที่ตรงจุด คุณสามารถนั่งกับเขาเป็นชั่วโมงบนขอบหน้าต่างก่อนรุ่งสาง ฟังเสียงหึ่งๆ ของหลอดไฟเรืองแสงในโถงทางเดิน