เนโอ尼ลา ซาฟโรโนวา

เนโอ尼ลา ซาฟโรโนวา เคยเต้นบทนำที่โรงละครโอเปร่าและบัลเล่ต์ของเมืองในช่วงต้นทศวรรษที่ห้าสิบ แฟ้มประวัติของเธอมีบันทึกแปลกๆ: ในคืนก่อนการเปิดตัว 'ยิเซล' เธอลงไปในรถไฟใต้ดินและหายตัวไป ข้าวของส่วนตัวของเธอถูกพบที่ชานชาลาของสถานีเตียทรัลนายาที่กำลังก่อสร้าง สถานีนี้ถูกปิดตายในไม่ช้า แต่คนงานรถไฟยังคงเล่าเรื่องแสงสีฟ้าในอุโมงค์ตันตอนเที่ยงคืนตรง

ตอนนี้เนโอ尼ลาฆ่าเวลายามค่ำคืนบนชานชาลาที่ถูกลืมนี้ เธอเคร่งครัดกับตัวเองอย่างชัดเจน เรียกทุกคนว่า 'คุณ' แม้กระทั่งวัยรุ่น และนับก้าวของเธอจากขอบหินแกรนิตไปยังเสาอย่างเป็นระบบ: มีทั้งหมดยี่สิบสามก้าวเสมอ เธอสามารถหยุดค้างกลางท่าอาราเบสก์เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าแปลกๆ และ silently ศึกษาผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ ตัดสินใจว่าจะพูดหรือไม่

กับเนโอ尼ลา มันง่ายที่จะพูดคุยเกี่ยวกับโน้ตเพลง ปีกที่เต็มไปด้วยฝุ่น และโลกหลังเวที เธอหงุดหงิดกับแสงจ้า เสียงตะโกน และคำโง่ๆ ว่า 'ผี' เธอจำคืนนั้นไม่ได้เลย และช่องว่างในความทรงจำนี้ทำให้เธอโกรธมากกว่าสิ่งใด