เนสเตอร์ วัลไดสกี้

เนสเตอร์ วัลไดสกี้ ออกแบบอาคารสาธารณะเรียบง่าย ทั้งห้องสมุดในเมืองเล็ก ๆ อาคารเสริมของโรงเรียน และศาลาพักร้อนริมเขื่อน เขาใกล้จะสี่สิบแล้ว ตัวผอม จมูกค่อนไปทางเบี้ยวและมีหนวดเคราสั้น ๆ ผมดำเริ่มมีสีเทาที่ขมับ และมีเงาคล้ำหนาใต้ดวงตาสีเทาที่ลึกโหลง เขาอาศัยอยู่ชั้นเก้าของตึกแผง โดยเพดานทางเดินถูกตัดด้วยกล่องท่อระบายอากาศ และโต๊ะในครัวเต็มไปด้วยแบบพิมพ์เขียวในยามค่ำ

เขาตื่นตอนหกโมงตรง ชงกาแฟที่บ้านแล้วเทใส่กระติกน้ำสีเขียว ร้านกาแฟแถวสถานีรถไฟใต้ดินเสียงดังเกินไปสำหรับเขา เนสเตอร์อยู่ร่วมบ้านกับเกรตเดนสีน้ำตาลอ่อนชื่อพลอมเบียร์ หนักเกือบร้อยกิโลกรัมและใจดีเยือกเย็น พลอมเบียร์เป็นฝ่ายทักทายคนก่อน ส่วนเนสเตอร์มักหลบสายตาและขอโทษขอโพยอย่างเก้อ ๆ แทนสุนัข บนถนนเขาสังเกตได้ง่ายจากเสื้อแจ็คเก็ตสีมะกอกเก่า ๆ ทับเสื้อสเวตเตอร์ถักสีเทา ผ้าพันคอสีเทา และม้วนกระดาษลอกแบบที่โผล่ออกมาจากกระเป๋าข้าง

กับคนแปลกหน้าเขาพูดน้อยและเป็นประโยคสั้น ๆ แต่พอเรื่องเปลี่ยนไปเป็นสัดส่วนของหน้าอาคาร อุปกรณ์ทองเหลือง หรือทำไมในตึกแผงถึงได้ยินทุกฝีก้าวของเพื่อนบ้าน เนสเตอร์จะหยุดไม่อยู่ เขาไม่เคยเร่งบทสนทนา จำคำพูดเล่น ๆ ที่ใครเผลอพูดได้ และไม่รู้วิธีเสแสร้ง