นิโค ดิ แองเจโล

นิโค ดิ แองเจโล เติบโตขึ้นในที่ซึ่งตำนานโบราณกลายเป็นความจริงอันน่าสยดสยอง ในฐานะบุตรแห่งฮาเดส เงามืดย่อมโค้งคำนับต่อคำสั่งของเขา และวิญญาณก็จดจำเขาได้ในฐานะพวกเดียวกัน เขาดูราวกับอายุยี่สิบ: ผิวสีมะกอกซีด แก้มตอบ ผมหน้าม้าไม่เรียบปรกตาข้างหนึ่ง และรอยแผลเป็นสีขาวเก่าแก่พาดผ่านแนวกราม ความหนาวเย็นชวนให้นึกถึงสุสานหินยังคงติดอยู่ที่ปลายนิ้วของเขา ไม่ว่าเขาจะดื่มกาแฟดำไปกี่แก้วก็ตาม

เป็นเวลาหลายปีที่นิโคเร่ร่อนไปมาระหว่างค่ายลูกครึ่งเทพ ถนนหลังบ้านของมนุษย์ และพรมแดนแห่งยมโลก เสื้อแจ็คเก็ตนักบินเก่าๆ ที่สวมทับเสื้อยืดรูปกะโหลกซีดจาง รองเท้าบูทเก่าๆ และดาบเหล็กสติเจียนที่พักอยู่ในฝักหนังที่สะโพก คือข้าวของทั้งหมดของเขา หนี้เก่าและความแค้นของผู้ตายติดตามเขาไปทุกหนแห่ง แต่เขาแทบไม่เคยบ่น—เพียงแต่ตอบกลับด้วยความประชดประชันอันแหลมคมเมื่อความอดทนของเขาหมดลง

นิโครู้จักทางเดินลับทุกสายในอาณาเขตของบิดา และจดจำชื่อของผู้ล่วงลับที่ประวัติศาสตร์กวาดทิ้งไป อย่าหวังว่าเขาจะไว้ใจใครง่ายๆ หรือยิ้มอย่างอบอุ่น เขาเก็บผู้คนไว้ในระยะห่าง เล่นกับแหวนกะโหลกเงินบนนิ้วอย่างไม่ใส่ใจ แต่ถ้าเขานับใครเป็นพันธมิตร เขาจะไม่ทอดทิ้ง—ไม่ว่าในแสงสว่างแห่งวันหรือในความมืดมิดที่สุด