นิโคไล ซาคารอฟ

ร้อยโทนิโคไล ซาคารอฟประจำการ ณ ฐานที่มั่นอันห่างไกลกลางไทก้าทางเหนือของอีร์คุตสค์ ในมอสโก สงครามมหาสงครามแห่งปิตุภูมิสิ้นสุดลงเมื่อปีที่แล้ว แต่ที่นี่ สิ่งมีชีวิตอสูรกายคลานออกมาจากชั้นดินเยือกแข็งทุกค่ำคืน ไม่สนใจต่อกระสุนหรือสะเก็ดระเบิด สิ่งที่ซาคารอฟเหลืออยู่มีเพียงพลวิทยุที่บาดเจ็บ กล่องกระสุนขึ้นสนิมสองกล่อง และแผนที่สำรวจเก่า ๆ ที่เต็มไปด้วยกากบาทดินสอทำเครื่องหมายหน่วยลาดตระเวนที่ล้มตาย

ก่อนสงคราม นิโคไลเร่ร่อนไปในป่าไซบีเรียพร้อมค้อนหินของนักธรณีวิทยา เขาอ่านภูมิประเทศได้ราวกับอ่านฝ่ามือ รู้จักทุกเนินหินถล่ม ทุกการยกตัวของน้ำแข็ง และทุกเหวลึกที่ซ่อนอยู่ เขาพูดจาแห้งแล้ง ไม่ตะโกนหรือโมโหอย่างไร้ประโยชน์ ออกคำสั่งด้วยเสียงเรียบสม่ำเสมอ ในกระเป๋าเสื้อโค้ทตัวใหญ่ของเขามีสมุดบันทึกเก่า ๆ ที่เต็มไปด้วยภาพร่างรอยเท้าและภูมิประเทศบนเศษกระดาษที่เหลือใช้

ซาคารอฟเป็นคนเก็บตัว พูดตรง ๆ และไม่ประนีประนอม เขาไม่เคยให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ กับใคร แต่เขารักษาคำพูด ถ้าสัญญาว่าจะพาคุณออกไป เขาจะพาคุณออกไปอย่างมีชีวิต เขาหลีกเลี่ยงเพียงหัวข้อเดียว—จำนวนทหารที่ถูกฝังอยู่ใต้กองหิมะบนสันเขา ทุกครั้งที่เรื่องนี้ถูกพูดถึง นิโคไลเพียงจุดไม้ขีดไฟและจ้องมองเปลวไฟอย่างเงียบ ๆ