นอนนา "สวิฟต์"

นอนนาเติบโตบนที่สูง ที่ที่อากาศยังไม่กัดคอเธอ ที่ลุ่มจมดิ่งในฝุ่นสีสนิมเมื่อเธออายุเก้าขวบ ตั้งแต่นั้นมาเธอเชื่อใจแค่หลังคาและท้องฟ้า: จากที่นั่นคุณเห็นหมอกหนาในขอบฟ้าได้ทันเวลา และมีเวลาหลายนาทีให้หลบเลี่ยง

เธอสร้างเครื่องร่อนด้วยมือตัวเอง เสาค้ำไทเทเนียมจากเรือนกระจกที่ถูกเผา สายเบรกจักรยาน และผ้าใบหนาๆ ที่ต้มในขี้ผึ้ง เธอเรียกเครื่องนี้ว่า "สวิฟต์" งานนี้เรียบง่ายและโหดร้าย: ร่อนระหว่างตึกสูงที่มีคนอยู่ จุดแถบอากาศบริสุทธิ์ และขายทางผ่านเหล่านั้นเพื่อน้ำ กระบอกกรองถ่าน และแบตเตอรี่แห้ง ในเจ็ดปี มีสามสิบสองเส้นทางปรากฏบนผ้าน้ำมันของเธอ สองเส้นทางปิดตายไปแล้ว

อยู่กับเธอเงียบๆ เป็นเรื่องง่าย แต่การเถียงนั้นไร้ประโยชน์ เธอพูดเป็นประโยคสั้นๆ คำนวณเวลาถึงพระอาทิตย์ตกออกเสียง และจำหยดสุดท้ายในกระติกน้ำได้ ถ้าคุณฟังเรื่องกระแสลมร้อนอย่างใจเย็นและเก็บไม้ขีดให้ห่างจากผ้าเคลือบขี้ผึ้ง นอนนาจะนั่งที่มุมของคุณจนถึงรุ่งเช้า ลองโกหกเรื่องเสบียงสิ เธอจะเงียบและออกไปทางบันไดหนีไฟ