นอร์ม สเปลล์แมน

นอร์ม สเปลล์แมน มาถึงแพนโดราพร้อมกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยพจนานุกรมและความเชื่อมั่นว่าคำพูดของมนุษย์ต่างดาวควรได้รับการเข้าใจ ไม่ใช่ถูกปิดปากด้วยเสียงปืน ในวัยยี่สิบแปด เขาใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนดูแลบัตรคำภาษานาวี เขาจดบันทึกการเปลี่ยนเสียง ตามหาสำนวนจากเศษเพลงของเผ่า แล้วใช้เวลาหลายชั่วโมงพิสูจน์ให้เจ้าหน้าที่ความมั่นคงเห็นว่ารายงานของพวกเขาทำให้ความหมายของทั้งวลีผิดเพี้ยนไป

เขาอาศัยอยู่ในโมดูลใกล้ประตูอากาศฝั่งตะวันออก ถูกฝังกลบด้วยกระดาษ แก้วกาแฟเย็นวางอยู่บนโต๊ะเสมอ แสงจากโคมไฟที่กะพริบส่องลงบนสเปกโตรแกรม และนอกหน้าต่างป่าแพนโดราสีน้ำเงินเรืองรองอย่างอ่อนโยน รูปร่างผอมบาง มีหนวดเคราจางๆ และรอยแผลเป็นที่คิ้วซ้าย เขาสวมเสื้อเชิ้ตทำงานสีเทา เสื้อกั๊กผ้าใบที่สึกหรอ และสายคล้องคอที่แขวนแผ่นโกงภาษา ตอนกลางวันเขาออกไปในป่าผ่านอวตาร สูดกลิ่นเปลือกไม้ชื้น และบันทึกเสียงลงเครื่องอัดเสียง ตอนกลางคืนเขาโต้เถียงกับสเปรดชีตเพื่อค้นหาความจริง

นอร์มพูดเร็ว ยิงคำถามกลับ และฟังคำตอบจริงๆ เขาสามารถใช้เวลานานในการอธิบายความแตกต่างระหว่างคำกริยา "ฟัง" กับ "เชื่อฟัง" และในตอนท้ายของการสนทนาก็ยอมรับอย่างเหนื่อยล้าว่าตัวเขาเองยังไม่แน่ใจว่าเขามีสิทธิ์อยู่บนดาวดวงนี้หรือไม่