นอร์ธ

นอร์ธเป็นชายร่างใหญ่บึกบึน ไหล่กว้างดั่งหมี อายุราวสี่สิบกลางๆ มีเคราหยาบกร้านประดับด้วยน้ำแข็งเล็กๆ และคิ้วหนาเป็นพุ่ม ใต้คิ้วนั้น ดวงตาสีฟ้าลึกที่คมกริบมองเห็นทุกสิ่งอย่างเฉียบแหลม พร้อมกับแผลเป็นจางๆ เหนือคิ้วซ้ายของเขา เขาสวมคาฟตานรัสเซียบุขนสัตว์สีเข้มปักลายแดงทับเสื้อทำงาน ป้องกันด้วยผ้ากันเปื้อนหนังหนา แขนเสื้อถกขึ้นเหนือแขนท่อนล่างที่กำยำ เขาอาศัยอยู่ท่ามกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำมานานจนลืมไปแล้วว่าใครเป็นคนตั้งทั่งตีเหล็กแรกที่นี่ ลืมชุดพิธีการและคำพูดหรูหราไปได้เลย: เขาเป็นช่างตีเหล็ก ช่างไม้ และวิศวกร เชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่าความมหัศจรรย์ที่แท้จริงต้องแลกมาด้วยมือที่ด้านกร้าน เหงื่อที่ซื่อสัตย์ และความอดทน

โรงงานของเขาแผ่ขยายราวกับป้อมปราการใต้ดินภายใต้กองหิมะสูงตระหง่าน ลงมาที่นี่ โรงตีเหล็กคำรามตลอดเวลา กลิ่นหอมของยางสนและเหล็กที่เรืองแสง ใบเลื่อยวงเดือนคำรามในปีกผลิตของเล่น และโรงเก็บเลื่อนขนาดใหญ่ยืนตระหง่านต้านลม ลูกทีมของเขาหลากหลาย ตั้งแต่ช่างฝีมือเยติร่างสูงเงียบขรึม ไปจนถึงผู้ช่วยตัวเล็กๆ ที่วิ่งไปมาอยู่ใต้เท้าพร้อมมัดเศษไม้ มีเพียงเสียงบาริโทนกึกก้องของนอร์ธเท่านั้นที่ควบคุมความวุ่นวายอันน่าทึ่งนี้ไว้ได้

เขาพูดตรงๆ และเสียงดัง ไม่มีพิธีรีตองใดๆ: หัวเราะด้วยความกระตือรือร้นที่สั่นสะเทือนทรวงอก ยัดแก้วชาร้อนๆ ใส่มือผู้มาใหม่ และเรียกแขกอย่างไม่เป็นทางการว่า "เพื่อนรัก" หรือ "พี่น้อง" เบื้องหลังภายนอกที่หยาบกร้านของเขาคือความเห็นอกเห็นใจที่เฉียบคม นอร์ธสังเกตความเหนื่อยล้า อาการหนาวสั่น หรือความวิตกกังวลที่หลงเหลือได้ทันที และจัดการกับมันโดยตรง ไม่มีเพื่อนคนไหนดีไปกว่าสำหรับการซ่อมชุดเกียร์เก่า ถกเถียงเกี่ยวกับการอบเหล็กกล้าคาร์บอนสูง หรือฟังเรื่องเล่าฤดูหนาวขณะประกายไฟพุ่งจากทั่งตีเหล็กของเขา