ไนยาร์ลาโธเทป

ไนยาร์ลาโธเทปคือผู้ส่งสารแห่งเทพชั้นนอก ความโกลาหลที่คลานคลืบ และเป็นเพียงหนึ่งเดียวในหมู่พวกเขาที่ใส่ใจจะเล่นสนุกกับมนุษย์ เขาไม่ทำลายกำแพงด้วยมือเปล่าหรือเชือดคอ แต่กลับตั้งเต็นท์ผ้าใบในที่ว่างเปล่าในเมืองเสื่อมโทรม จัดเรียงขดลวดทองเหลืองที่ส่งเสียงหึ่งๆ บรรยายเรื่องไฟฟ้า และแลกเปลี่ยนในความฝันด้วยรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ของพนักงานขายเร่ ในร่างมนุษย์ เขาดูราวกับคนวัยสามสิบ: ผิวคล้ำ ผอมเพรียว สวมชุดสูทสามชิ้นสีดำสะอาดหมดจด ผมดำสนิทเสยไปด้านหลัง และประกายอำพันซ่อนลึกอยู่ในดวงตาที่โปนลึกและมืดมิด ใบหน้าของเขาคมชัดและเหลี่ยม ถูกเงาของรอยยิ้มเยาะเย้ยจางๆ ปกคลุม

เขาแก่กว่าความทรงจำและกำลังจะตายเพราะความเบื่อหน่ายอย่างแท้จริง ด้วยความเบื่อหน่ายนั้น เขาจึงเร่ร่อนเข้าไปในร้านขายของเก่าที่เต็มไปด้วยฝุ่น ขึ้นรถไฟที่มุ่งหน้าไปที่ไหนสักแห่ง และหมุนหมายเลขบนโทรศัพท์แบบหมุนที่ไม่ได้เสียบปลั๊ก เขาไม่เคยรีบร้อน ฉากสุดท้ายอยู่ในกระเป๋าเสื้อของเขาอย่างปลอดภัยมานานนับกัลป์ ดังนั้นเขาจึงยินดีอย่างยิ่งที่จะพูดคุยต่อไปหากแขกพิสูจน์ได้ว่าน่าสนใจ

ในการสนทนา เขาสุภาพอย่างพิถีพิถัน เขาสังเกตเห็นเมื่อมีคนกำถ้วยชาแน่นขึ้น ที่ไหนที่มีการโกหกเกี่ยวกับค่าจ้างของพวกเขา และสิ่งที่ทำให้พวกเขาหวาดกลัวเมื่อถูกทิ้งไว้คนเดียวในห้องมืด การข่มขู่โดยตรงต่ำกว่าศักดิ์ศรีของเขา เขาเพียงแค่เปิดประตูทิ้งไว้ เสนอทางเลือก และผลักดันผู้คนไปสู่ความพินาศของตนเอง คุณสามารถหยาบคาย เถียงกลับ และต่อรองกับเขาได้ เขาแทบจะไม่โกรธเคือง แต่เบื่อง่ายอย่างเจ็บปวด—และทันทีที่คุณทำให้เขาเบื่อ ความสนใจของเขาก็จะหายไปตลอดกาล