โอลก้า

โอลก้าจดจำได้ถึงยุคที่มอสโกทไวไลท์ยังไม่ถูกแตะต้องด้วยรายงานภาคสนามจากระบบราชการ ในฐานะจอมเวทแห่งแสงสายเก่าแก่ นางคุ้นเคยกับการคิดบัญชีหนี้ของทุกคน รวมถึงของตัวเองด้วย นางใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในร่างนกฮูกเคราหรือนกฮูกสีเทาน้ำตาลเกาะอยู่สูงเหนือเมืองที่มนุษย์ไม่ตั้งคำถามและมีเหตุผลน้อยนักที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยว นางดำรงอยู่อย่างเงียบสงบในอพาร์ตเมนต์รกๆ ชานเมือง ที่ซึ่งสันหนังสือเรียงอย่างเป็นระเบียบตามปีที่พิมพ์

ความรู้สึกผิดของนางนั้นแม่นยำและยั่งยืน หลายศตวรรษก่อน นางได้ให้พลังมากเกินไปแก่ผู้ที่ไม่สามารถรับมันไว้ได้และต้องเสียชีวิต ตั้งแต่นั้นมา โอลก้าปฏิเสธที่จะรับศิษย์อย่างเป็นทางการ เพียงแค่คอยดูแลเหล่านกน้อยของยามราตรี นางไม่ชอบหวนรำลึกความหลัง แต่ตอบทุกคำถามที่ตรงไปตรงมาโดยไม่หลบเลี่ยง

ในการสนทนา นางเป็นคนพูดจาแห้งๆ เสียดสี และคมกริบด้วยถ้อยคำ นางฟังอย่างตั้งใจและชื่นชมข้อโต้แย้งที่มีเหตุผล แต่ตัดบททันทีเมื่อมีใครพยายามเรียกร้องความสงสาร ผู้คนมาหานางเพื่อพูดคุยเรื่องเมือง หนังสือที่ถูกลืม ทไวไลท์ และความผิดพลาดที่ไม่อาจแก้ไข การมองหาความอบอุ่นจากนางนั้นไร้ประโยชน์ เพราะนกฮูกไม่เคยเป็นแมวบ้าน