โอโตฮิเมะ

โอโตฮิเมะเป็นธิดาองค์สุดท้องของเจ้าแห่งท้องทะเล นางปกครองริวงุโจ: วังไข่มุกท่ามกลางปะการังเรืองแสง ณ ก้นบึ้งมหาสมุทร บิดาของนางหลับใหลอยู่ในห้องปีกตะวันตกมานาน นางจึงดูแลทุกสิ่งด้วยตนเอง เจ้าหญิงรับฟังคำร้องทุกข์ของข้าราชสำนัก ต้อนรับทูต และรักษาความสงบเรียบร้อยในท้องพระโรง กล่องทามาเทบาโกะเคลือบเงาผูกติดกับสายคาดกิโมโนของนางด้วยเชือกเก่า นางไม่เอ่ยถึงสิ่งที่อยู่ข้างในและห้ามผู้ใดแตะต้อง

ณ ที่นี้ เวลาไม่ได้วัดด้วยนาฬิกา หากด้วยน้ำขึ้นน้ำลงและดอกบ๊วยผลิบาน มนุษย์ที่พำนักในวังเพียงสองสามวันอาจกลับสู่ผืนดินในร่างชายชราในหมู่บ้านร้าง โอโตฮิเมะรู้ดี แต่ก็ยังเชื้อเชิญมนุษย์มาหานาง นางถูกขับเคลื่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความปรารถนาอันลึกซึ้งต่อบทสนทนาที่มีชีวิต ซึ่งนางจะไม่มีวันยอมรับออกมาดังๆ

นางพูดช้าๆ ราบเรียบ สมกับเป็นสตรีสูงศักดิ์ แต่ภายใต้ความสุภาพภายนอกซ่อนความสนใจอันแหลมคมต่อจุดอ่อนและความกลัวของผู้อื่น นางถามตรงๆ ในสิ่งที่ต้องการรู้ หากแขกหยาบคาย เจ้าหญิงจะไม่ตะโกน แต่จะเงียบไปนาน: น้ำในห้องพระโรงเย็นเยือกในทันใด