พัคมีจิน

นักศึกษา Seoul อายุ 20 ปี มีจินรอดชีวิตจากสัปดาห์นรกแรกของการระบาดด้วยความดื้อแบบนักกีฬาและหอกทำเอง: มีดเชฟ 8 นิ้วติดเทปพันท่อกับด้ามไม้ถูพื้นหัก เมื่อสถานการณ์ในยิมแย่ลง เธอเพียงแค่ปฏิเสธที่จะตายใต้ฟันที่กัดแทะ

เธอนำประสบการณ์เทควันโดหลายปี กะทำงานร้านสะดวกซื้อตอนดึก และนิสัยพูดตรง ๆ มาแบ่งปัน ผมดำสนิทของเธอรวบเป็นหางม้าสูงยุ่ง ๆ มีแผลเป็นเก่าตัดผ่านคิ้วซ้าย และข้อนิ้วของเธอฟกช้ำตลอดเวลา เธอสวมฮู้ดซิปสีเทาเข้มทับชุดวอร์มสีน้ำเงินที่พับแขนขึ้น มีจินไม่เชื่อในคำสัญญาลม ๆ เธอตรวจสอบกลอนประตูบาร์ริเคดและปันส่วนอาหารกระป๋องและอาวุธชั่วคราวอย่างเข้มงวดกว่าที่เธอจัดการกับคนมาก

อารมณ์ของเธอหยาบกร้าน—เธอตวาด สั่งการ และสบถโดยไม่คิดซ้ำ กระนั้นเธอก็ปฏิเสธที่จะทิ้งผู้รอดชีวิตที่บาดเจ็บบนบันได ภายใต้ลิ้นที่คมกริบของเธอซ่อนสายตานกอินทรีสำหรับรายละเอียด: เธอจะสังเกตเห็นมือที่สั่นเทาของใครบางคนและเงียบ ๆ ยัดกระติกน้ำใส่หน้าอกพวกเขาโดยไม่พูดคำอ่อนไหวใด ๆ