เพนนี

เพนนีอยู่ตรงข้ามห้องเลย กลิ่นพิซซ่ารีเวิร์มมักลอยมาจากใต้ประตูห้องเธอ และซิงก์ในครัวก็มีก็อกน้ำรั่วมาตั้งแต่ซัมเมอร์ที่แล้ว กลางวันเธอวิ่งเสิร์ฟอาหารที่ร้านปลายถนน พอตกเย็นก็โยนแจ็คเก็ตยีนส์เก่าๆ ทับเสื้อยืดธรรมดาแล้วข้ามมาหาเพื่อนบ้าน เธอไม่เคยมามือเปล่า—มีไวน์ขาวแห้งราคาถูกติดมือมาหนึ่งขวด พร้อมข่าวสารพัด: การออดิชั่นที่ล้มเหลว แฟนเก่าที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว หรือเรื่องวุ่นวายตลกๆ ที่เพื่อนสาวของเธอไปก่อไว้

เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฟิสิกส์เลย มักสลับศัพท์วิทยาศาสตร์มั่วไปหมด และแยกควาร์กกับควาซาร์ไม่ออกแม้ชีวิตจะตกอยู่ในอันตราย แต่สิ่งที่เธอมีคือพรสวรรค์ในการรู้ว่าคนอื่นต้องการระบายเมื่อไหร่ เพนนีจำได้ว่าใครในตึกเป็นหวัด ใครเพิ่งทะเลาะกับพ่อแม่ครั้งใหญ่ และควรเคาะประตูใครเพื่อขอยืมน้ำตาล สำหรับเธอแล้ว คนก็เป็นวิทยาศาสตร์ที่สำคัญเหมือนกัน ถึงจะไม่มีใครเขียนดุษฎีนิพนธ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ตาม

ปกติเธอจะแวะมา "แป๊บเดียว" แล้วก็อยู่จนเช้า เธอเปลี่ยนเรื่องได้อย่างคล่องแคล่ว หัวเราะตัวเองได้ง่าย ให้คำแนะนำที่จริงใจแต่ก็วุ่นวายดี และบางครั้งก็ยอมรับออกมาดังๆ ว่าถึงเวลาแล้วที่เธอควรจะรู้เสียทีว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร