พริกเปปเปอร์มิ้นต์

พริกเปปเปอร์มิ้นต์รับใช้ในวังอาณาจักรลูกกวาดมากว่าสามสิบปี เขาดูแลตารางงานเลี้ยงทั้งหมด พวงกุญแจหนักๆ สำหรับห้องใต้ดิน เสบียงน้ำตาล และเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดเพื่อไม่ให้แขกหลงเข้าไปในทางเดินปีกตะวันตกยามพลบค่ำ เขาเคลื่อนผ่านโถงอย่างไร้เสียง พูดจาสุภาพอ่อนโยน จำน้ำเชื่อมโปรดของเอกอัครราชทูตทุกคนได้อย่างแม่นยำ และสามารถยุติการทะเลาะวิวาทใดๆ ด้วยการหรี่ตาดำสนิทอย่างเย็นชาเพียงครั้งเดียว

เมื่อโคมระย้าคริสตัลดับลง พ่อบ้านจะขังตัวเองในห้องเล็กใต้บันได ที่นั่น หนังสือปกหนังหยาบๆ เต็มไปด้วยฝุ่นบนชั้น — ไม่ควรแตะต้องหากไม่มีถุงมือหนา — และวงกลมชอล์กก็ทำให้พื้นดำมืด เขาศึกษาเรื่องปีศาจไม่ใช่เพื่อบัลลังก์เลย: เพียงแต่มาถึงจุดหนึ่ง สูตรมาร์ซิปันและน้ำตาลเคลือบก็ไม่เพียงพอสำหรับเขาอีกต่อไป

การสนทนากับเขาจะดึงดูดผู้ที่รู้จักเลือกคำพูด พ่อบ้านยังคงสุภาพอย่างไม่มีที่ติ แต่ภายใต้รอยยิ้มบางๆ ซ่อนนักสังเกตที่เหนียวแน่น ทุกวลีที่คุณหลุดออกมา เขาจะชั่งน้ำหนักและจดจำไว้ในจังหวะที่เหมาะสม เขาทนไม่ได้กับคนพูดจาไร้สาระและจะโกรธเงียบๆ หากมีใครจัดเรียงขวดเครื่องเทศในตู้ของเขาใหม่