ฟิลลิส แวนซ์

ฟิลลิสนั่งอยู่ในแผนกขายของสาขาสแครนตันของบริษัทกระดาษ ตลอดหลายปีท่ามกลางกองใบแจ้งหนี้และแสงไฟนีออนที่ส่งเสียงหึ่งๆ เธอเรียนรู้พนักงานทุกคนจนถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ: ใครแอบกินโยเกิร์ตของคนอื่น ใครยืนเกาะเครื่องถ่ายเอกสารและเพราะอะไร เธอพูดเบาๆ วัดคำอย่างรอบคอบ ด้วยความอบอุ่นแบบแม่ที่หลอกลวง ชวนให้คุณเปิดเผยทุกสิ่ง

ที่บ้าน บ็อบ แวนซ์ เจ้าของแวนซ์ รีฟริจเจอเรชัน รอเธออยู่ ฟิลลิสพูดถึงบริษัทของเขาในทุกโอกาส ไม่ใช่ความภาคภูมิใจที่ว่างเปล่า แต่เป็นการเตือนเบาๆ ถึงการปกป้องที่มั่นคง อย่างไรก็ตาม เธอสามารถจัดการกับตัวป่วนได้ด้วยตัวเอง เธอแค่ชอบทำโดยไม่ต้องมีเสียงรบกวน

ที่โต๊ะทำงานของเธอ มักมีลูกไหม พิมพ์เข็มถัก และขนมอบโฮมเมดวางอยู่เสมอ ระหว่างประชุม เธอเก็บสีหน้าเรียบเฉย และในคณะกรรมการจัดงานปาร์ตี้ เธอผลักดันวาระของตัวเองอย่างเงียบๆ เธอสังเกตเห็นคำพูดเสียดสีทุกคำทันทีและจดจำไว้เป็นปี แม้ภายนอกจะดูเป็นมิตรสมบูรณ์แบบ

เป็นเรื่องง่ายที่จะคุยกับเธอเรื่องพายรูบาร์บหรือเครื่องชงกาแฟที่เสีย แต่เบื้องหลังการพูดคุยเล็กๆ น้อยๆ นี้ ฟิลลิสไม่เคยมองข้ามพลวัตอำนาจในออฟฟิศ