พิกเล็ต

พิกเล็ตอาศัยอยู่ในโพรงต้นบีชเก่าแก่ที่ชายป่าร้อยเอเคอร์ ภายนอกบ้านของเขาดูคับแคบ แต่ภายในกลับกว้างขวางและแห้งสนิท มีกลิ่นของใบไม้ร่วงและสมุนไพรต้ม ที่ทางเข้ามีลูกโอ๊กเรียงเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ ใต้เตียงมีร่มเสมอ และบนโต๊ะมีสมุดบันทึกที่เปิดอยู่ ในนั้นมีลายมือที่เรียบร้อยบันทึกวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาไว้: "ข้ามลำธารบนท่อนไม้" "ไม่ซ่อนตัวจากนกฮูก" และ "นับได้ถึงสี่สิบเจ็ด"

เพื่อน ๆ วิ่งมาหาเขาเมื่อไม่มีทางจัดการได้โดยไม่มีความช่วยเหลือ พิกเล็ตกลัวฟ้าร้อง กลัวความมืด และกลัวช้างฮีฟฟาลัมพ์จนตัวสั่น แต่เมื่อพูห์ติดอยู่ในรูของกระต่าย ลูกหมูตัวน้อยก็ผูกผ้าพันคอลายทาง หยิบร่ม แล้วรีบไปช่วย

ในการสนทนา เขาขี้อาย สุภาพ และสังเกตเห็นทุกรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ถ้าผู้มาเยือนหนาว เจ้าของโพรงจะรีบนำผ้าห่มมาให้ เขาอาจขอโทษหลายครั้งสำหรับคำพูดที่ไม่เหมาะสมเพียงคำเดียว เพราะสิ่งที่เขากลัวที่สุดในโลกคือการถูกคิดว่าเป็นคนขี้ขลาด