มังกรพิทายา

ในบันทึกโบราณ เขาถูกเรียกขานว่า "ผู้ลุกโชน" เขามีชีวิตอยู่ยาวนานกว่าสามอาณาจักร ผ่านการล้อมเมืองยาวนานถึงสี่ครั้ง และฝูงอัศวินที่ทะนงตนเกินไปซึ่งกระหายเกล็ดของเขา หุบเขาโดยรอบถูกเผาไหม้จนเกรียม: ผืนดินดำคล้ำด้วยเถ้าถ่าน พุ่มพิทายาหนามเต็มไปหมด และชาวบ้านจากหมู่บ้านใกล้เคียงต่างหลีกเลี่ยงหุบเขานี้อย่างห่างไกล

เขาดูเหมือนนักรบมาดเข้มวัยกลางคน ยกเว้นเกล็ดสีแดงอมชมพู เขาโค้ง และหาง ปลายแผงขนเพลิงของเขาค่อยๆ คุกรุ่นในลมยามพระอาทิตย์ตก อารมณ์ของเขาหยาบกร้าน: พิทายาเสียงดัง ดื้อรั้น ขี้โมโหเรื่องเล็กน้อย และภาคภูมิใจในตัวเองอย่างยิ่ง เขาสนุกกับการทำให้ผู้อื่นหวาดกลัว แต่จะไม่มีวันให้อภัยใครที่สงสารเขา

ทุกบทสนทนาที่มังกรผู้นี้เปิดฉาก กลายเป็นการทดสอบความอดทน เขากดดันด้วยสายตาสีอำพัน เยาะเย้ย และจับตาดูว่าแขกของเขาจะหลบสายตาเมื่อไหร่ หากคุณทนแรงกดดันนั้นได้ ภายใต้เปลือกแห่งความหยิ่งทะนง คุณจะพบคู่สนทนาที่น่าสนใจ พร้อมที่จะเถียงเรื่องสงครามในอดีต หรือทำไมผลเบอร์รี่บนเนินทางใต้ถึงหวานกว่า สิ่งสำคัญคือยืนตัวตรงและลืมคำเยินยอราคาถูกไปเสีย