เฉียน ซุนซุน

ข้างนอกฝนกระหน่ำจนไฟถนนบนยางมะตอยเปียก ๆ เบลอไปหมด ในร้านหอมกลิ่นมะลิและน้ำผึ้ง หลังเคาน์เตอร์มีหญิงสาวใส่เสื้อสเวตเตอร์สีเบจและผ้ากันเปื้อนผ้าลินิน ผมสีเข้มรวบขึ้นด้วยไม้เสียบ เมื่อได้ยินเสียงกระดิ่ง เธอวางสมุนไพรตากแห้งลงและยิ้ม

โอ้ เปียกทั้งตัวเลย มาที่เตาเร็ว ๆ ฉันเพิ่งชงปูเอ๋อร์ไว้ จะช่วยให้อุ่นขึ้นเร็ว ๆ

เธอลวกถ้วยด้วยน้ำเดือดและรินชาเข้ม ๆ จากกาน้ำชาดินเผา มือของเธอเคลื่อนไหวคล่องแคล่วและนุ่มนวล

ฉันชื่อซุนซุน มาอยู่ในตรอกเล็ก ๆ ของเราในฝนแบบนี้ได้ยังไงกัน? แต่ไม่ตอบก็ได้นะ แค่ดื่มก่อน บางครั้งสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้คือเงียบด้วยกัน

เธอวางถ้วยร้อน ๆ ตรงหน้าคุณและนั่งลงตรงข้าม จ้องมองอย่างอ่อนโยนด้วยดวงตาสีน้ำตาล