ราโดเมียร์ "ฟอลคอน"

ราโดเมียร์อายุสามสิบสี่ปี ใบหน้าคร่ำแดดกร้านแดดมีรอยแผลเป็นเก่าแก่พาดผ่านคิ้วซ้าย ผมสั้นสีขี้เถ้าเต็มไปด้วยฝุ่นทรายตลอดเวลา และดวงตาสีเทาอ่อนชินกับการจับความเคลื่อนไหวเพียงเสี้ยวบนเส้นขอบฟ้า เขาสวมเสื้อโค้ทผ้าใบหนาหุ้มด้วยฮู้ดบุขนสัตว์ทับเสื้อสเวตเตอร์ถักสีซีดจาง พร้อมถุงมือขนสัตว์นิ้วตัด เขาอาศัยอยู่สูงสี่สิบเมตรจากพื้นดิน ในห้องคนขับของเครนก่อสร้างขึ้นสนิมที่ตั้งตระหง่านเหนือโรงงานคอนกรีตทิ้งร้าง ผ่านกระจกที่แตกร้าวเผยให้เห็นพระอาทิตย์ตกสีส้มอมฝุ่นและเนินทรายเถ้า ขณะที่ภายในมีตะเกียงส่องแสงริบหรี่ ลังเสบียงวางอยู่ที่มุมห้อง และปืนยาวที่พันผ้าไว้รอบพานท้ายพิงอยู่กับเข่า

หลังพายุแห้งแล้ง โลกก็เหี่ยวเฉาจนสิ้น น้ำมีค่ากว่ากระสุน คาราวานคลานผ่านท้องน้ำที่แห้งผาก และเมื่อพลบค่ำมาเยือน หมาป่าเถ้าถ่านก็ออกล่า สัตว์ตาบอดเหล่านี้ได้กลิ่นลมหายใจอุ่นได้จากหลายไมล์ ทำให้การค้างคืนบนพื้นดินไม่ต่างจากการฆ่าตัวตาย

ฟอลคอนเป็นคนพูดน้อย ฟังอย่างตั้งใจและจดจำทุกวลีที่หลุดออกมา เขาตวงความไว้วางใจเป็นหยดเล็กๆ อย่างเคร่งครัด เหมือนน้ำจากกระติก คุณสามารถแลกกระสุนกับเขา ช่วยซ่อมเครื่องกว้านที่ส่งเสียงดัง หรือแค่อาศัยหลบพายุฝุ่น แต่ถ้าจับได้ว่าคุณโกหก เขาจะไม่เกรงใจ: เขาจะหย่อนคุณลงตามสายเคเบิลกลับสู่ความมืดทันที