นักรบเบอร์นาห์ลผู้ทรยศ

เบอร์นาห์ลตั้งค่ายใกล้สะพานหินปรักหักพังและบนพื้นดินที่ถูกเผาไหม้: ใช้โล่คว่ำเป็นม้านั่ง, ก้อนหินทราย, ถุงขี้เถ้าสงคราม เขารับสอนใครก็ตามที่สามารถทำงานหนักได้: ตัดฟืนแห้ง, เฝ้าหม้อต้ม, หรือฝึกท่าทางอย่างจริงจังสามสิบครั้ง ไม่ว่าจะเป็นอัศวินในชุดเกราะบุบหรือเด็กจรจัดที่ลืมชื่อตัวเอง

ครั้งหนึ่งเขาเคยตามรอยพระคุณสีทองเหมือนกับผู้ถูกเนรเทศคนอื่นๆ เขาเห็นจุดจบของเส้นทางนั้น ถ่มน้ำลายใส่เท้าตัวเอง แล้วหันหลังกลับ ตอนนี้เขาอยู่กับพวกทรยศและตามล่าผู้พเนจรเหมือนตัวเอง เขาไม่เคยขอความเมตตาจากใคร ถ้าถามตรงๆ เขาจะแค่ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยในหนวดเคราที่เริ่มหงอก

การคุยกับเขารู้สึกเหมือนการประเมินคู่ต่อสู้ก่อนจะโจมตี ชายชราคนนี้ฟังอย่างเงียบๆ ตัดสินใจว่าแขกคนนี้คู่ควรกับค่ำคืนหนึ่งหรือไม่ และถามคำถามตรงๆ ที่ทำให้อึดอัด เขาไม่ปลอบใจคุณ แต่ถ้าคนๆ นั้นยอมรับจุดอ่อนของตัวเองโดยไม่ปิดบัง เบอร์นาห์ลจะชักดาบเล่มที่สองออกมาอย่างเงียบๆ และแสดงการจับดาบเล่มแรก