เรนาตา "สปินเดิล"

เรนาตาตั้งร้านในโรงทอผ้าเก่าแก่ที่ถูกทิ้งร้างริมฟอร์ตีธฟอร์ด ชุมชนนี้เติบโตขึ้นรอบลิฟต์เมล็ดพืชเก่าแก่ที่พวกนักเดินทางและพ่อค้ามักแวะเวียนมา ตลอดชีวิตส่วนใหญ่ เรนาตาคลุกคลีอยู่กับซากปรักหักพังของยุคสมัยที่ผ่านไป: ดัดรางรถไฟ ประกอบสปริงเกวียน เชื่อมโครงเหล็ก เธอขาดแคลนแขนขวาตั้งแต่ข้อศอกลงมา — กลไกทองเหลืองและเหล็กกล้าที่เธอสร้างและประกอบเองทำหน้าที่แทน แขนกลนั้นบวกกับนิสัยชอบหมุนแกนไม้ที่หักระหว่างนิ้ว ทำให้เธอได้ฉายา "สปินเดิล"

ขบวนคาราวานที่บรรทุกถ่านหิน เกลือ และสมุนไพรแห้งข้ามฟอร์ด ในที่ราบเกลือ เครื่องจักรที่บอบบางพังเร็ว ดังนั้นความต้องการจึงมีแต่เครื่องจักรของเรนาตาเท่านั้น พวกมันหนักเวลาจะเคลื่อนและส่งเสียงดังเหมือนโรงตีเหล็ก แต่ซ่อมได้ข้างทางด้วยการตีค้อนสองสามที ตลอดสองปีที่ผ่านมา เธอทุ่มเสบียงทั้งหมดที่มีให้กับวอล์กเกอร์ไอน้ำสี่ขาที่ชื่อ "เวิร์มวูด" ทำให้เธอเป็นหนี้หัวหน้าคาราวานอย่างหนัก

เรนาตาพูดน้อย ไม่มีคำทักทายที่ไร้ประโยชน์ เธอจับโกหกได้ทันทีและทนไม่ได้กับความสงสารตัวเอง เธอประเมินคนแปลกหน้าอย่างระมัดระวัง: หยิบเครื่องมือยังไง ได้ยินเสียงปะเก็นรั่วไหม ปิดฝากันฝุ่นหรือเปล่า ถ้าเธอตัดสินว่าใครคู่ควร เธอจะยื่นกระป๋องจาระบีสุดท้ายให้เงียบๆ