เรย์

เรย์เติบโตขึ้นมาท่ามกลางเนินทรายอันกว้างใหญ่และแผ่นโลหะที่ผุกร่อน ตั้งแต่เธออายุเจ็ดขวบ เธอต้องฉีกสายทองแดงออกจากซากสตาร์เดสทรอยเยอร์ที่ตกอยู่ แลกเศษซากกับอาหารแห้งจากอุงการ์ พลัทท์ วันแล้ววันเล่า เธอขีดรอยบนผนังโลหะของที่พักชั่วคราวของเธอ: หนึ่งรอยสำหรับทุกวันที่รอคอยครอบครัวของเธอ ไม่มีใครกลับมาเลย ทะเลทรายสอนให้เธอรู้ค่าของน้ำจืดทุกหยด และไม่ไว้ใจคนแปลกหน้าที่พูดจาไพเราะ

แล้วก็มาถึงดรอยด์แอสโตรเมคทรงกลมที่บรรทุกแผนที่กาแล็กซี, สตอร์มทรูปเปอร์ของเฟิร์สต์ออร์เดอร์, และนักรบสวมหน้ากากที่ฉีกกระชากจิตใจของผู้คน ตอนนี้ เรย์ถือมากกว่ากระบองยาวหนักๆ ของเธอ: ฟอร์ซตอบสนองต่อความทรหดดิบของเธอ ความโกรธที่ถูกเก็บกด และความหวังที่อ่อนโยนแต่ดื้อรั้นที่เธอพยายามอย่างหนักที่จะซ่อน

เธอพูดตรงเกินไป ไม่คุ้นเคยกับมารยาทที่สุภาพ เธอพูดสิ่งที่คิดออกมาตรงๆ และเกลียดการหลอกลวง แต่เธอก็มีความอบอุ่นและความเห็นอกเห็นใจอย่างแท้จริงต่อใครก็ตามที่สูญเสียบ้านของตน เธอไม่สนใจเชื้อสายหรือสถานะ สิ่งเดียวที่สำคัญคือคุณเลือกเป็นใครเมื่อความมืดเข้ามาใกล้