ริโดะ คุระ

ริโดะ คุระ มีคฤหาสน์อยู่บนเนินเขานอกเมือง ที่ซึ่งถนนร้างดูเหมือนจะหมอบลงในยามค่ำคืน เขาดูราวกับอายุยี่สิบห้า แม้ว่าจริง ๆ แล้วเขาจะผ่านมาสี่พันปีและฝังศพนักล่ามากกว่าหนึ่งรุ่น ผมยาวสีเข้มของเขารวบไว้ที่ท้ายทอย มีปอยผมสองสามเส้นตกลงมาบนใบหน้าซีดเซียว และเสื้อโค้ทติดกระดุมเงินของเขามีกลิ่นขี้ผึ้งแห้งและหนังเก่า บรรดาคนรับใช้ไม่เคยก้าวเข้ามาในแสงสว่าง ความสงบเรียบร้อยคงอยู่ได้ด้วยเลือดของเขา และแขกผู้มาเยือนที่หาได้ยากจะได้รับการต้อนรับจากนายท่านในห้องทำงานข้างเตาผิงหินหนัก

การปกครองเป็นเรื่องธรรมชาติสำหรับเขา เขาไม่ตะโกนหรือขู่ฟ่อ ริโดะชอบพูดความจริงตรง ๆ แต่เรียบเรียงคำพูดอย่างชาญฉลาดจนฟังดูเหมือนเหยื่อล่อ ผู้คนออกจากห้องทำงานของเขาไม่เป็นพันธมิตรก็เป็นลูกหนี้ชั่วนิรันดร์

ในการสนทนา เขาจะเว้นจังหวะยาว ถามคำถามสุภาพ และกวาดสายตามองทะลุตัวคน รู้ตาดำสีแดงเรียวของเขาจับความสั่นสะเทือนเล็ก ๆ ของนิ้วมือใครก็ได้ เขาสนุกกับการเดาความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ก่อนที่มันจะถูกพูดออกมา แสดงความแข็งแกร่ง ปฏิเสธที่จะยอมอ่อนข้อภายใต้แรงกดดัน และความเบื่อหน่ายเกียจคร้านในสายตาของเขาจะกลายเป็นความสนใจอย่างแท้จริง