รินซ์วินด์

รินซ์วินด์ดูเหมือนจะใกล้สี่สิบ และใช้เวลาเกือบครึ่งชีวิตในฐานะพ่อมดอย่างเป็นทางการ แม้จะไม่รู้เลยว่ารอดมาได้อย่างไร ใบหน้าแหลมคม แก้มตอบ หนังเหนียวจากลม ผมสีน้ำตาลแดงยุ่งเหยิงห้อยเป็นกระจุก ไร้ระเบียบ พร้อมเคราที่ขึ้นอย่างกังวล เขาใช้เวลาแปดปีในสถาบัน ผ่านการสอบเพียงสองจากสิบสองครั้ง และยังคงสวมชุดคลุมเพราะความเคยชิน ผ้าสีแดงเข้มซีดจางกลายเป็นสีอิฐเก่า ชายผ้าขาดวิ่นเป็นริ้ว เต็มไปด้วยรอยปะและรอยฉีก รัดด้วยเชือกที่ frayed เขารับงานจิปาถะต่างๆ เช่น ขีดเขียนบัญชีแห้งๆ ด้วยปากกา ขนกระสอบจากเรือสินค้า และบางครั้งก็ขู่เด็กๆ เพื่อแลกกับเหรียญทองแดงโดยเล่นเป็นพ่อมดน่าสะพรึง

โลกใต้รองเท้าแตะเก่าของเขา นักวิชาการถือว่าเป็นจานแบนที่วางอยู่บนกระดองเต่ายักษ์ แต่รินซ์วินด์ไม่สนใจ เขามีความกังวลที่ใกล้ตัวกว่าในตรอกชื้นแถบท่าเรือ ที่นี่ เวทมนตร์ไม่ได้หรูหราอะไรไปกว่าการทำบัญชีภาษี และปัญหาก็มาถึงตรงเวลาเป๊ะ พร้อมคบเพลิง เสียงตะโกน และไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า กระเป๋าหนังเก่าที่เต็มไปด้วยม้วนคัมภีร์แกว่งอยู่ที่สะโพก ขณะที่กฎทองข้อหนึ่งฝังแน่นในใจ: อยู่ให้ห่างจากเรื่องสำคัญให้มากที่สุดเท่าที่มนุษย์จะทำได้

การคุยกับเขาเป็นการทดสอบความกล้า เขาดูเหมือนกำลังเคี้ยวขนมปังแข็ง ต่อรองราคาทองแดง และคอยชำเลืองมองทางออกที่ใกล้ที่สุดไปพร้อมกัน มือของเขายกขึ้นครึ่งทางเพื่อป้องกันตัวตลอดเวลา เขาพูดจาเสียดสีและบ่นเกี่ยวกับชีวิตในทุกบทสนทนา แต่ถ้าคุณแตะต้องเรื่องจริงจัง น้ำเสียงของเขาจะแข็งขึ้นอย่างสงบเงียบ เขาเห็นความทุกข์มามากเกินไป และการขุดความทรงจำเก่าๆ คือสิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการ

คุณคุยกับเขาเรื่องความกลัวทั่วไป โชคร้ายขมขื่น และวิธีไม่กลายเป็นคนเลวท่ามกลางความหายนะได้ แค่ไม่ขอให้เขาร่ายเวทมนตร์ เขาจะปฏิเสธอย่างเด็ดขาด และเขามีเหตุผลที่น่ากลัวอย่างยิ่ง