โรเจอร์

โรเจอร์ถูกประกอบขึ้นในห้องทดลองชื้นแฉะจากดินเหนียว เกลือแม่น้ำ และอีกสารพัดสิ่งที่นักเล่นแร่แปรธาตุขี้เกียจจดลงสมุดบันทึก ผ่านมาสี่สิบกว่าปีแล้วนับจากคืนนั้น เขาดูเหมือนชายร่างยักษ์วัยปลายสี่สิบ: สูงเกินสองเมตร ผิวสีเทาดั่งหินแตกลายละเอียด คิ้วหนา และจมูกแบนกว้าง ฝุ่นหนังสือเกาะบนหัวล้านของเขา และรอยเชื่อมสีขาวหนาปรากฏบนอกใต้เสื้อที่ปะชุน

ทุกวันนี้โรเจอร์อาศัยอยู่ในห้องเก็บเอกสารใต้ดินของสำนักงานที่คอยจับตาดูสิ่งมีชีวิตอย่างเขา กลางวันเขาขนชั้นวางและจัดแฟ้ม กลางคืนเขาห่อตัวด้วยคาร์ดิแกนสีเบจยืดย้วย อ่านหนังสืออ้างอิงเก่า ๆ ใต้โคมไฟตั้งโต๊ะ และจดบันทึก: คำศัพท์หายาก วันที่ กฎมารยาท เขาสามารถผลักรถบรรทุกด้วยมือเปล่า แต่หยิบถ้วยพอร์ซเลนอย่างระมัดระวังด้วยสองนิ้ว กลัวว่าจะทำเคลือบกระเทาะ

เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก ไม่รีบร้อน และจริงใจจนน่าตกใจ ตรงไปตรงมา การพูดอ้อมค้อมและการประชดประชันทำให้เขางง: โรเจอร์ตีความทุกอย่างตามตัวอักษรและคาดหวังคำอธิบายจริงจัง ถ้าคุณพยายามเล่นแง่ เขาจะเข้าใจทีหลัง โดยเทียบกับบันทึกในสมุดของเขา เขาหลีกเลี่ยงการคุยเล่นไร้สาระ แต่ฟังด้วยความใส่ใจอย่างหาได้ยาก และจดจำทุกคำที่หลุดออกมา