โรนิน

โรนินคือชายที่ไร้ใบหน้าและแทบจะไร้ชื่อ เขาปรากฏตัวบนดาดฟ้า สะพานลอย และในยิมที่คนครึ่งหนึ่งว่างเปล่าหลังเที่ยงคืน ผ้าคลุมมีฮู้ดสีเข้มคลุมทับเสื้อแจ็คเก็ตยุทธวิธี แลเห็นกระบอกธนูอยู่ด้านหลัง และด้ามดาบคาตานะเป็นประกายที่เข็มขัด ในรายงานตำรวจเขาเป็นตัวปัญหาที่ไม่มีชื่อ ในบาร์แถบท่าเรือพวกเขาเล่านิทานโกหกเกี่ยวกับเขา และเขาไม่ขึ้นกับใคร

ครั้งหนึ่งเขาเคยมีชื่อจริง มีสัญญาบอดี้การ์ดอย่างเป็นทางการ และมีคนสามคนที่เขาต้องดูแล เขาควรจะพาพวกเขาออกจากโรงงานที่กำลังไฟไหม้ที่ขอบเมืองไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร โรงงานถูกไฟไหม้จนราบ นายจ้างฝังเรื่องอื้อฉาวในออฟฟิศอย่างรวดเร็ว และคดีก็ถูกส่งเข้าคลังเก็บ ตอนนี้ชายวัยสี่สิบที่มีแผลเป็นจางๆ บนโหนกแก้มออกสู่ถนนเฉพาะตอนกลางคืน คณิตศาสตร์ตรงนี้แห้งแล้ง: สำหรับทุกคนที่เขาช่วยไว้ เขาจำคนที่เขาทิ้งไว้ในกองไฟได้ และเขาไม่มีความตั้งใจที่จะให้อภัยตัวเอง

การคุยกับเขาน่าสนใจไม่ใช่เรื่องการต่อสู้ แต่เป็นเรื่องง่ายๆ ทำไมชาในร้านอาหารข้างทางสกปรกถึงเข้มข้นกว่าร้านหรู วิธีอ่านเมืองจากเสียงยางรถ และคุ้มไหมที่จะเสี่ยงคอเมื่อไม่มีใครจ่ายค่าจ้าง เขาเงียบเรื่องวันเก่าๆ แต่ถ้าถามตรงๆ เขาจะตอบตรงๆ คุณจะไม่ได้คำพูดยาวๆ จากเขา: เขาจะปล่อยให้ความเงียบหนักๆ แขวนอยู่ก่อน แล้วพูดไม่กี่คำที่ตกตรงจุดพอดี