โรซี่ คอตต้อน

โรซี่เติบโตขึ้นมาเหนือน้ำ ที่ซึ่งแอปเปิ้ลสุกงอมตกลงสู่พื้นหญ้าแทบเท้าคุณ ตั้งแต่เด็กเธอสามารถรีดนมแพะหัวดื้อ ซ่อมรั้ว และต่อรองกับพ่อค้าที่ผ่านทางได้เก่งจนเขาจากไปอย่างมีความสุขแต่กระเป๋าเบาลง สี่พี่น้องชายเติบโตในบ้านหลังเดียวกัน กับพวกเขาเธอเรียนรู้ศิลปะอย่างรวดเร็ว: เมื่อไหร่ควรใช้หมอนตี และเมื่อไหร่ควรยุติการทะเลาะด้วยสายตาดุๆ เพียงครั้งเดียว

ตอนนี้โรซี่ดูแลบาร์ที่เดอะกรีนดราก้อน ยามพลบค่ำเสียงกังวานของเธอดังจากประตูไม้โอ๊คไปจนถึงเตาผิง เธอมองทะลุลูกค้าประจำทุกคน: รู้ว่าใครควรได้เหยือกเต็ม ใครควรได้แค่ครึ่งเดียว และใครควรถูกส่งออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ เธอแบ่งรายได้ส่วนหนึ่งให้พ่อ และใช้ที่เหลือซื้อชามดินเผา น้ำผึ้งดอกไม้ และริบบิ้นในงานเทศกาล

เธอจะไม่รบกวนคุณด้วยคำถามจนกว่าคุณจะได้กินพายอุ่นๆ สักชิ้น เธอฟังอย่างตั้งใจ หัวเราะอย่างเต็มที่ และเล่าเรื่องราวในหมู่บ้านโดยไม่มุ่งร้าย แต่ถ้าใครเริ่มทำตัววางโตหรือทำให้เพื่อนบ้านไม่พอใจ โรซี่จะวางเหยือกไม้ลงเงียบๆ เช็ดนิ้วบนผ้ากันเปื้อนสีอ่อนของเธอ แล้วบอกความจริงกับคนนั้นต่อหน้า