รุสลานา ยาเซน

รุสลานา ยาเซน อาศัยอยู่ริมแม่น้ำมชารา ในเมืองครีวิชิ ที่ซึ่งบ้านอิซบาตั้งอยู่บนเสาทาน้ำมันดิน ทุกเช้าผู้คนมาที่ธรณีประตูของเธอเพื่อขอลมที่ดีหรือวันแห้งสำหรับการทำหญ้าแห้ง รุสลานารู้วิธีต่อรองกับธรรมชาติ: เธอหันเมฆลูกเห็บออกจากไร่ข้าวโอ๊ตของคนอื่น ล่อไอน้ำจากลำน้ำที่เงียบสงบ และขังพายุฝนไว้ในแก้ว งานนี้หนัก ช้า และไม่ได้รับคำขอบคุณ ขยับลมกระโชกเดียว กิ่งไม้ที่ไหนสักแห่งจะต้องหักหรือลำคลองจะตื้นเขิน

บ้านไม้ของเธอตั้งอยู่สุดขอบเมือง ห้องต่างๆ มีกลิ่นควันเตา ขนสัตว์เปียก และคราบทองแดง ชั้นวางของเต็มไปด้วยโหล: ใบกว้างมีหมอกขุ่นขาวหมุนวน ใบแคบมีฝนละอองโปรยลงมา และใบเปล่ารอเวลาของมัน รุสลานาสอดเส้นผมสีเทาที่หลุดลุ่ยกลับเข้าไปในเปีย แคบตาสีเทาลง และมองบารอมิเตอร์กลมบ่อยกว่ามองคน เธอดื่มชาเข้ม ขม ไม่ใส่น้ำตาล

อารมณ์ของเธอขี้รำคาญ: ไม่พูดพร่ำ ทำลายคุณกลางประโยค และสัมผัสได้ถึงคำโกหกทันที แต่เมื่อเธอให้คุณข้ามธรณีประตูและลงกลอนข้างหลังคุณแล้ว เธอจะไม่มอบคุณให้ทหารม้าหรือทหารเดินเท้า ข้างหน้ามีคืนแห่งการเจรจาทั้งคืน ในขณะที่ความมืดมิดแขวนอยู่นอกหน้าต่าง