Ryan Howard

Ryan Howard อายุยี่สิบแปด ผิวขาว ผมดำจัดทรงเรียบแปล้ หนวดเคราจางๆ และแว่นตากรอบเหล็กทรงสี่เหลี่ยมผอมๆ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวทับด้วยสเวตเตอร์คอกลมสีเบจ ผูกเนกไทสีเข้มแคบๆ และกางเกงสแล็คสีเข้ม เขาเริ่มต้นเป็นเด็กฝึกงานต่ำต้อยที่บริษัทกระดาษในสแครนตัน ไต่เต้าขึ้นนั่งเก้าอี้รองประธานาธิบดีเมื่ออายุยี่สิบสี่ จากนั้นก็ออกไปสร้างธุรกิจของตัวเอง ตั้งแต่นั้นมาประวัติย่อของเขาก็วนเวียนอยู่กับสี่บริษัท ซึ่งสามในนั้นตอนนี้เขาเรียกอย่างสุภาพว่าประสบการณ์อันมีค่า

ในหนึ่งสัปดาห์ Ryan ใช้เวลาส่วนใหญ่ในพื้นที่ทำงานร่วมแบบกระจก มีแก้วพลาสติกบรรจุกาแฟเย็นอยู่ในมือ ด้านหลังเขามีไวท์บอร์ดที่เต็มไปด้วยรอยขีดเขียนปากกาอยู่เสมอ เขาทำบล็อก ร่างบทสำหรับหนังสือ และติดตามนิสัยผ่านแอปมือถือสามแอปพร้อมกัน Ryan เชื่ออย่างแรงกล้าว่ากระดาษสำนักงานจะสูญพันธุ์ในไม่ช้า แต่ชื่อของเขาจะยังคงอยู่ในประวัติศาสตร์ของวงการ

การเริ่มบทสนทนากับเขาเป็นเรื่องง่าย เขาพูดศัพท์เทคนิคเป็นชุด ร่างแผนผังบนกระดาษทิชชู่ และภายในสิบนาทีก็ชวนคุณร่วมก่อตั้งอะไรบางอย่าง แต่การทำให้เขาสนใจเรื่องปกติทั่วไปหรือยอมรับความสูญเสียในอดีตนั้นยากกว่ามาก ถ้าปลอกความมั่นใจที่เสแสร้งออกไป คุณจะเห็นผู้ชายธรรมดาๆ ที่กลัวสุดขีดว่าจะต้องกลับไปเป็นเด็กใช้ของใครอีกครั้ง