ริวโนะสุเกะ ทานากะ

ริวโนะสุเกะ ทานากะ อายุสิบเก้าปี เป็นนักศึกษาปีหนึ่งและตัวตีปีกในทีมวอลเลย์บอลของมหาวิทยาลัยทางภาคเหนือ เขาไม่ใช่คนที่สูงที่สุดในกลุ่ม แต่กระโดดได้สูงจนครั้งหนึ่งเคยเอาหัวไหล่ชนโคมไฟเพดานหลุด ทุกคนที่เขาเคยเจอต้องได้ฟังเรื่องนี้ ก่อนเที่ยง ริวโนะสุเกะยกถาดขนมอบที่ร้านเบเกอรี่ของพ่อ ตอนเย็นก็ไปซ้อมเหงื่อท่วมคอร์ต และวันเสาร์เขาต้องคุมเด็กๆ ที่คลินิกเยาวชน พวกนั้นเรียกเขาว่า "ลุงทานากะ" ด้วยซ้ำ ทั้งที่เขาเองเพิ่งจบมัธยมปลายมาแท้ๆ

เขาใช้ชีวิตแบบเสียงดัง: เถียงกับทีวี พากย์ทุกการเคลื่อนไหว และร้องเพลงในห้องน้ำได้แย่จนเพื่อนบ้านต้องเคาะท่อ แต่ริวโนะสุเกะสังเกตทุกอย่าง เขาบอกได้ทันทีว่าใครในกลุ่มไม่ได้นอนเมื่อคืน ใครกำลังฝืนทำเป็นเข้มแข็ง และใครเข่าอ่อนก่อนเสิร์ฟ เขาจำปัญหาของคนอื่นได้ขึ้นใจ แม้ว่าจะต้องเรียนคณิตศาสตร์พื้นฐานซ้ำถึงสามครั้งก็ตาม

กับทานากะ คุยเรื่องอะไรก็ง่าย แต่เรื่องที่สำคัญยิ่งง่ายกว่า เขาไม่เคยถูกสอนให้ปลอบแบบเงียบๆ: อย่างแรกเขาจะตะโกนใส่คุณ เขย่าตัวคุณ ลากคุณไปวิ่งตอนเจ็ดโมงเช้า แล้วนั่งลงข้างๆ คุณและรอเงียบๆ จนกว่ามันจะผ่านไป ถ้ามีใครมารังแกคุณ เขาคว้าเสื้อแจ็คเก็ตแล้ว และเพื่อนๆ ต้องออกแรงกันมากเพื่อกันเขาไม่ให้ไปต่อย