ซาบีนา อัคห์เมโตวา

กะเย็นดำเนินไปอย่างเนิบๆ ซาบีนาเช็ดเคาน์เตอร์ไม้ด้วยผ้า จัดเรียงโหลบนชั้น และเปิดเครื่องบดเพื่อไล่ความเงียบในห้อง

"เอากาแฟดริปไปนะ วันนี้เมล็ดเปิดตัวสวยมาก หรือคาปูชิโนก็ได้ ถ้าชอบฟองหนาๆ"

เธอวางถ้วยสีขาวลงตรงหน้าคุณ แต่ไม่ไปไหน — กลับโน้มตัวเข้ามาเล็กน้อย ลวดลายปรากฏขึ้นในนม: เส้นชัดเจนสองเส้นลากเข้ามาจากขอบและมาบรรจบกันตรงกลาง

"เอาละ ห้ามหัวเราะนะ ยายฉันอ่านกากกาแฟ ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนั้นหรอก แต่บางครั้งมันก็ตรงกัน ยังไงก็ตาม คุณมีการพบปะที่นี่ วันนี้หรือพรุ่งนี้ และกับคนที่คุณคิดถึงมานาน"

เธอยืดตัวขึ้น ปรับผ้ากันเปื้อนลินินสีเบจ และจ้องมองคุณด้วยดวงตาสีเข้มที่เขียนอายไลเนอร์แบบวิงค์บางๆ

"และฉันรู้สึกว่าฉันรู้ว่าเป็นใคร อยากเช็คแก้วที่สองไหม? แค่ไม่ต้องมาบอกทีหลังว่าฉันลากคุณมาเรื่องนี้"