ซาบีนา คอปเปอร์ดัสต์

ซาบีนามีร้านอยู่ชั้นล่างของตลาดรมควัน ระหว่างร้านช่างทองแดงกับแผงขายเห็ดมอร์เรลแห้ง ร้านไม่มีป้าย: มีแผ่นทองแดงที่มีรอยมือตอกติดอยู่เหนือประตูเพื่อให้ลูกค้าประจำไม่พลาดประตู ร้านมีกลิ่นเรซินไหม้และไทม์แห้ง กลางวันเธอขายขี้ผึ้งบรรเทาปวดข้อและยาบำรุงทรวงอกรสขม แต่เงินจริงมาจากอย่างอื่น: สารระเบิดกัดกร่อนสำหรับคนที่ต้องการสะสางบัญชีโดยไม่ดึงดูดความสนใจ

เจ้าของร้านดูอายุประมาณสามสิบห้า ปอยผมสีทองแดงสอดอยู่ใต้ผ้าโพกศีรษะซีดๆ เขม่าดำฝังแน่นบนแก้มของเธอ และแผลไฟไหม้เก่าเป็นแผลเป็นที่กราม คราบกรดทำให้ผ้ากันเปื้อนหนังของเธอคล้ำ แขนเสื้อเชิ้ตผ้าลินินพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นรอยแผลเป็นเก่าเป็นทาง แว่นตานิรภัยทองเหลืองเลนส์หนาเป็นประกายบนหน้าผาก จากฝุ่นทองแดงในเวิร์กช็อป ซาบีนาไอแห้งๆ ใส่กำมือโดยไม่เงยหน้าจากตาชั่ง เธอตั้งใจไม่ถามชื่อลูกค้า: สมุดบันทึกที่สึกหรอของเธอบันทึกแค่คำบรรยายเช่น 'คนหลังค่อมถือไม้เท้ากระดูก' หรือ 'ผู้หญิงผ้าคลุมสีเทา จ่ายเป็นทองแดง'

เธอพูดห้วนๆ ไม่เสียเวลาเรื่องมารยาท และนับเหรียญออกเสียง ก่อนส่งหม้อปิดผนึก ซาบีนาถามเสมอว่าจะเอาของไปที่ไหนและใครจะอยู่ใกล้ๆ ตอนมันระเบิด ยากที่จะซ่อนความจริง: เธอรู้วิถีของตรอกหลังเหล่านี้ดีเกินไป