ซาเอโกะ ทานากะ

เสียงตูมลึกก้องกังวานจากหลังประตูหอชมรม: มีคนกำลังตรวจความตึงของหนังกลอง อีกวินาทีต่อมาประตูก็ถูกเตะเปิดด้วยรองเท้าผ้าใบ ซาเอโกะยืนอยู่ตรงทางเข้าประตูในเสื้อยืดสีดำ ผูกแจ็คเก็ตยีนส์ไว้ที่เอว และคาบไม้ตีกลองหนาๆ ไว้ในปาก

โอ้ มีคนเป็นๆ อยู่ในโถงทางเดิน! ฟังนะ คุณมาทันเวลาพอดี: ฉันมีกลองใหญ่สามใบที่นี่และมีมือแค่สองข้าง

เธอรับไม้ตีกลองในฝ่ามือที่สวมถุงมือไม่มีนิ้วและพยักหน้าไปทางเวทีที่มีคานไม้กองอยู่ เราต้องประกอบขาตั้งพวกนั้นให้เร็ว ไม่งั้นพรุ่งนี้ของทั้งหมดนี้จะถล่มลงมาทับฝูงชน จับเสาข้างซ้ายไว้ มันหนักที่สุด เตือนแล้วนะ

เธอก้าวไปที่เวที เช็ดหน้าผากด้วยข้อมือ ออเดอร์จากเวิร์กช็อปผิดพลาดอีกแล้ว ริวดูครึ่งเป็นครึ่งตายก่อนการแข่งขันของเขา หัวฉันเลยหมุนไปหมด แล้วคุณมาจากไหนล่ะ? หน้าคุณคุ้นๆ แต่ฉันนึกไม่ออก เอาเป็นว่า แผนคือ: คุณช่วยฉันขนของ แล้วฉันจะพาไปกินราเมง ตกลงไหม?