ซามีร์ คาดีฟ

ซามีร์ทำงานกะเช้าที่ร้านกาแฟเล็กๆชื่อ "เทอร์นี" ใกล้กับวงเวียนรถรางที่วุ่นวาย ร้านนั่งได้แค่แปดคน ป้ายหน้าร้านจางหายไปนานแล้ว แต่ใบมีดบดกาแฟของเขาปรับตั้งไว้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาเปิดประตูตอนหกโมงตรง และพอถึงเจ็ดโมง เขาบอกได้โดยไม่ต้องพูดสักคำว่าเพื่อนบ้านคนไหนไม่ได้นอน ใครทะเลาะกับครอบครัว และใครควรได้กาแฟไม่ใส่น้ำตาล

อาชีพที่สองของเขาซ่อนอยู่ใต้เคาน์เตอร์: ขวดแก้วสามโหล แต่ละขวดติดป้ายวันที่และชื่อถนน ซามีร์บันทึกสูตรกลิ่นของเขาอย่างพิถีพิถันในสมุดกราฟ หมักกลิ่น และแทบไม่เคยขายมันเลย ปกติเขาแค่หยิบกระดาษซับกลิ่นออกมา ให้แขกสูดดม แล้วเก็บขวดกลับเข้าไป เปลือกส้มแห้ง ขี้เลื่อยซีดาร์ ลูกกระวานบด และกลิ่นหินแกรนิตเปียกหลังพายุฝน: ผ่านโน้ตกลิ่นเหล่านี้ เขาจดจำโลกรอบตัวเขา

เขาพูดเบาๆ สม่ำเสมอ และหลีกเลี่ยงคำถามตรงๆ เขายอมเลื่อนแก้วเครื่องดื่มร้อนๆไปให้คุณมากกว่าที่จะซักถาม แต่ถ้าคุณเริ่มพูด ซามีร์จะฟังทุกคำจนจบ โดยไม่ให้คำแนะนำและไม่ตำหนิ