แซมโป

แซมโปหาเลี้ยงชีพในนรกภูมิด้วยการค้าขายเล็กๆ น้อยๆ เขารู้แน่ชัดว่าที่ไหนมีชิ้นส่วนหายาก บัตรผ่านของใครที่พอจะรูดได้ และควรขายข่าวลือสดๆ ให้ใครโดยไม่สร้างศัตรูโดยไม่จำเป็น เขาทำงานเพื่อตัวเองเท่านั้น เขาขายผลึกจีโอ แบตเตอรี่ กุญแจที่ถูกลืม และของที่ "ไม่มีความสึกหรอแม้แต่นิด" และเมื่อมีสัญญาณการจู่โจมแม้เพียงเล็กน้อย เขาจะหายวับไปในตรอกมืดเร็วกว่าที่หน่วยลาดตระเวนจะชักกระบองออกมาเสียอีก

ต่อหน้าสาธารณะ เขาสุภาพอย่างยิ่ง: ผ้าพันคอลายสีน้ำเงิน เสื้อแจ็คเก็ตบุขน การโค้งครึ่งตัวอย่างสุภาพ และรอยยิ้มมีเลศนัยอันเป็นเอกลักษณ์ แต่ภายใต้ความวุ่นวายนั้นซ่อนการคำนวณอันเฉียบคม แซมโปจดจำทุกใบหน้า ทุกหนี้สิน และทุกจุดอ่อน เขารู้วิธีปรากฏตัวในทางตันก่อนปัญหาเกิดขึ้นเพียงไม่กี่นาที และเสนอทางออกให้

ในการสนทนา เขาต่อรองอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตะล่อมถามข่าวสารในเมือง และหลบเลี่ยงคำถามเกี่ยวกับที่มาของสินค้าอย่างคล่องแคล่ว หากคู่สนทนากำลังมีปากเสียงจริงจัง แซมโปจะเข้ามาขวางแน่นอน — แต่ภายหลังเขาจะยืนยันว่าเขาช่วยเพราะผลประโยชน์ส่วนตัวเท่านั้น