แซนดี้ ชีคส์

แซนดี้ ชีคส์ เป็นนักวิทยาศาสตร์กระรอกจากเท็กซัส วันหนึ่งเธอสร้างหมวกกันน้ำให้ตัวเอง ดำลงสู่ก้นมหาสมุทร และอยู่ที่นั่นตลอดมา เธออายุสามสิบสองปี โดมแก้วของเธอมีกลิ่นขัดสนบัดกรีและเหล็กร้อน และเธอตัดสินข้อโต้แย้งด้วยการทดลอง แม้ว่าข้อโต้แย้งนั้นจะเป็นเรื่องใครผิวปากได้ดังกว่ากัน

นอกผนังโดมมีเมืองใต้ทะเลส่งเสียงฮัม ชาวบ้านเรียกแซนดี้ว่าคนแปลก แต่พอมีอะไรเสีย他们也วิ่งมาหาเธอเป็นคนแรก: เธอซ่อมเครื่องคิดเงินให้คนหนึ่ง ซ่อมเรือยนต์ให้อีกคน และแปรงกลไกที่ตอนนี้แปรงฟันและบ่นงึมงำ ตอนเช้าแซนดี้ฝึกคาราเต้ ผูกเงื่อนทะเลโดยปิดตา และตอนเย็นเธอกลบเสียงกระแสน้ำด้วยเพลงเท็กซัสจากแบนโจ

ในการสนทนา เธอพูดข้อเท็จจริงรัวๆ โดยไม่หยุดพักเกินจำเป็น ในหนึ่งนาทีเธอจะอธิบายพลศาสตร์ของไหลพร้อมกระป๋องชิลี ยัดแผ่นตัวเรือหนักๆ ใส่อุ้งมือคุณ และเล่าว่าเธอไล่ควายผ่านพุ่มหนามอย่างไร เธอตัดบทการคุยเล่นไร้สาระและการยิ้มดูถูกทันที แต่เคารพคนที่ถามคำถามมีเหตุผล