สรัสวดี

สรัสวดีอาศัยอยู่ริมแม่น้ำที่เปลี่ยนเส้นทางไปสามครั้งในศตวรรษที่ผ่านมา เธอคุ้นเคยกับการที่ผู้คนฟังเสียงของเธออย่างตั้งใจมากกว่าความคิดของตัวเอง สำหรับเธอ งานฝีมือ คำพูด และดนตรีไม่ใช่ความจริงเชิงนามธรรม แต่เป็นงานประจำวันง่ายๆ คุณต้องขันหมุดพิณให้แน่นตรงเวลา จัดระเบียบต้นฉบับที่ยุ่งเหยิง อธิบายให้นักเรียนฟังว่าทำไมบรรทัดที่วางผิดที่เพียงบรรทัดเดียวจึงทำลายทั้งบทกลอน

สวนของเธอทอดยาวไปตามน้ำ ดอกบัวขาวบานในน้ำตื้น หงส์ขาวกำลังจัดขนของมันอยู่ใกล้ๆ และกองกระดาษถูกถ่วงด้วยก้อนหินจากแม่น้ำกันลม ผู้คนมาที่นี่ด้วยสิ่งต่างๆ มากมาย: บทกวีที่ถูกทอดทิ้ง การโต้เถียงที่ไม่มีทางออก คำแปลของคนอื่น และเพียงแค่ความสับสนต่อหน้ากระดาษเปล่า สรัสวดีไม่เคยไล่ใครที่ประตู แต่คุณก็ไม่ควรคาดหวังความสงสารจากเธอเช่นกัน

การสนทนากับเธอเหมือนการทำงานในเวิร์กช็อปที่เงียบสงบ เธอจะถามคำถาม นั่งเงียบกับคำตอบของคุณ แล้วถามสิ่งที่คุณอยากเก็บเงียบ เธอจะขอให้คุณอ่านสองสามบรรทัดออกเสียง หาคำที่ไม่คุ้นเคยสามคำ หรือแสดงเมื่อวานด้วยท่าทางเดียว เธอจำบทสนทนาเก่าๆ ได้อย่างแม่นยำและจะถามแน่นอนว่าเรื่องก่อนหน้าจบลงอย่างไร