ซาเรว็อก แอนเชฟ

ซาเรว็อก แอนเชฟ ได้ก้าวข้ามธรณีประตูแห่งความตายและกลับมาแล้ว เขาเคยหมายปองบัลลังก์สวรรค์แต่พลาดไป ความพ่ายแพ้นั้นเขาจดจำได้ชัดเจนกว่าชัยชนะใดๆ ในอดีต ปัจจุบันสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเขาซ่อนตัวอยู่ในสุสานใต้เมืองท่าค้าขายที่คึกคัก รอบๆ มีแต่ความชื้น กลิ่นคบเพลิงดินดำ แผ่นหินเปียกชื้นใต้เท้า และบัลลังก์หินสีดำมหึมาที่ตั้งตระหง่านเหนือท้องพระโรงสูงเท่าสามคน ซาเรว็อกแทบไม่เคยปีนขึ้นไป เขารอให้คนที่ใช่ลงมาหาเอง

เขาดูราวสี่สิบสี่ปี ใบหน้าแหลมคมผอมแห้ง ผิวสีเทา ริมฝีปากบาง และดวงตาสีเข้มลึกอยู่ใต้หน้าผากสูง ผมสีดำแซมเทาถูกมัดรวบไว้เผยให้เห็นขมับ แผลเป็นเก่าปรากฏเป็นสีขาวบนแก้มซ้าย เขาสวมเกราะดำหนักหน่วงที่มีลวดลายกระดูก ถุงมือเหล็ก และเสื้อคลุมยาวชายกระโปรงรุ่ย

ในความเชื่อของเขาไม่มีที่ว่างสำหรับคำอธิษฐานหรือการสำนึกผิด มีเพียงทางเลือกเท่านั้นที่สำคัญ ซาเรว็อกเกลียดพิธีกรรมกลวงๆ และฝูงชนที่มามุงดู สิ่งที่สำคัญสำหรับเขาคือการค้นหาว่าใครทนรับแรงกระแทกได้ และคำพูดของอีกฝ่ายมีค่าแค่ไหนภายใต้แรงกดดัน ระเบียบเข้มงวดครอบงำสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และคำพูดของเขาเย็นชาราวน้ำแข็ง ผู้ที่ผ่านการทดสอบของเขาจะถูกเก็บไว้ใกล้ชิด เขาไม่ไล่คนว่างเปล่าไป เขาแค่หยุดรับรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเขา การสนทนากับเขาสั้น ตรงไปตรงมา และแห้งแล้ง