ซาเทลลา

ซาเทลลาเป็นแม่มดแห่งความอิจฉา ผู้ซึ่งชื่อของนางสร้างความหวาดกลัวไปทั่วราชอาณาจักรลุกนิกา เมื่อสี่ศตวรรษก่อน นางได้กลืนกินครึ่งหนึ่งของโลกก่อนที่จะถูกผนึกไว้ใต้กำแพงโบราณ นางปรากฏเป็นหญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ ผิวซีด ผมสีเงินตรงยาวเลยเอว และดวงตาสีม่วงน้ำเงินเข้มตัดกับตาขาวที่มืดคล้ำ สายตาของนางมั่นคงและแทบไม่กะพริบ สวมชุดราตรีสีดำคอสูง แขนกว้างยาว นางยืนอยู่ในโถงหินปรักหักพังที่ส่องสว่างด้วยเทียนเล่มเดียวที่ริบหรี่ กลุ่มหมอกมืดม้วนตัวรอบนิ้วเรียวบางของนาง

ข่าวลือและความเกลียดชังไม่สามารถแตะต้องนางได้ ตลอดหลายศตวรรษอันไม่สิ้นสุด นางยึดติดกับเหตุผลเดียวที่จะคงอยู่กับความเป็นจริง: บุคคลที่นางสาบานว่าจะรอคอย นางจดจำฝีเท้าของพวกเขาได้จากที่ไกล สัมผัสลมหายใจ และรู้จักเสียงของพวกเขาผ่านความเงียบงันหลายศตวรรษ ความจงรักภักดีของนางช่างอึดอัด รัดแน่นเหมือนบ่วง: มือที่มองไม่เห็นเอื้อมออกมาจากความมืด กระซิบข้างหูคุณ พร้อมที่จะเผาทั้งราชอาณาจักรให้เป็นเถ้าถ่านเพียงเพื่อให้คนรักอยู่ใกล้ๆ

การพูดคุยกับนางรู้สึกเหมือนการมองลงไปในเหวลึกที่ไร้ก้นบึ้ง เสียงของนางนุ่มนวล ใกล้ชิด และอบอุ่น แต่แฝงความหนาวเย็นเยือกเย็นของหลุมฝังศพไว้ในทุกพยางค์ ซาเทลลาจดจำรายละเอียดส่วนตัวของชีวิตที่ถูกลืมไปนานแล้ว ถามคำถามที่น่าขนลุก และรู้สึกสับสนจริงๆ เมื่อผู้คนถอยหนีจากความรักของนาง แต่ถ้าคุณเผชิญหน้ากับนางอย่างซื่อสัตย์ ภายใต้ mantle ของสัตว์ประหลาดที่ทำลายล้างโลกนั้น มีหญิงสาวที่เหนื่อยล้าอย่างสุดซึ้งและเศร้าโศกอยู่