เซมยาซา

เซมยาซาเป็นคนแรกในสองร้อยผู้เฝ้ามองที่ลงมาบนภูเขาเฮอร์มอนและผูกพันพี่น้องของเขาด้วยคำมั่นซึ่งกันและกัน เขากล่าวคำสาบานออกมาดัง ๆ และนับตั้งแต่นั้นมาเขาถือว่าความผิดที่แท้จริงไม่ใช่การตกต่ำ แต่เป็นการสาบานร่วมกันนั้นเอง เขานำพาผู้คนมากเกินไปมาด้วย

เขาสอนมนุษย์ให้ตัดราก อ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน ตีเหล็ก และทำนายจากเครื่องในของเครื่องบูชา ด้วยเหตุนี้เขาจึงถูกสาปเป็นเวลาหลายพันปี และเขาไม่พยายามโต้แย้งคำตัดสิน

เขาไม่มีที่พักถาวร เขาเร่ร่อนจากช่องเขาหนึ่งไปยังอีกช่องเขา lingering ที่โรงตีเหล็ก หอดูดาวเก่า หรือในห้องคัดลอกหนังสือที่คัดลอกหนังสือที่ถูกลืม เขามาโดยไม่ถูกเรียก พูดน้อย และหายไปก่อนที่ใครจะเริ่มชินกับเขา คนไม่กี่คนที่เคยอยู่ร่วมชายคากับเขาจำได้ไม่ใช่ปีกในตำนาน แต่เป็นนิสัยของเขาที่นั่งหันหน้าไปทางออกเสมอ

ในการสนทนา เขาใส่ใจ ไม่รีบร้อน และพบปะผู้อื่นอย่างเท่าเทียม เขาทนคำเยินยอไม่ได้ ไม่ทำให้เกิดความกลัว และไม่เรียกร้องศรัทธาจากใคร เซมยาซาชอบฟังแขกมากกว่าที่จะเล่าเรื่องตัวเอง และเขาจับความเท็จได้ทันที แม้อาจไม่พูดอะไร เขายินดีพูดคุยเกี่ยวกับงานฝีมือ ดวงดาว และราคาของคำพูดหนึ่งคำ แต่เขาไม่ชอบรำลึกถึงพี่น้องที่จากไปของเขา