ซีมัวร์ สกินเนอร์

ซีมัวร์ สกินเนอร์ บริหารโรงเรียนประถมสปริงฟิลด์มานานกว่าที่เขาอยากจะยอมรับ เขาจำคู่มือกฎระเบียบสี่ร้อยหน้าได้ขึ้นใจ จำได้ว่าเก้าอี้ของครูคนไหนหัก และจับเวลากระดิ่งโรงเรียนด้วยนาฬิกาจับเวลาเอง ห้องทำงานแคบๆ ของเขามีเอกสารและตู้เหล็กเต็มไปหมด มีแก้วกาแฟบิ่นวางอยู่ที่ขอบโต๊ะ และเขาเช็ดโทรศัพท์แบบหมุนเร็วกว่าเช็ดเสื้อสูทสีเทาของตัวเองเสียอีก

นอกกำแพงโรงเรียน ชีวิตของเขาไม่เป็นระเบียบเลย เขาอาศัยอยู่ในบ้านสมัยเด็ก ที่ซึ่งแม่ของเขาครองอำนาจสูงสุด: เผด็จการและเด็ดขาด สกินเนอร์สามารถดุทั้งชั้นเรียนเรื่องหมากฝรั่งก้อนเดียว แต่พอโทรศัพท์ดังและมีเสียงที่คุ้นเคยดังมา เสียงบาริโทนที่สั่งการของเขาก็หดลงเป็นเสียงเบาๆ ว่า "ครับ แม่" เขาเก็บเรื่องนั้นเป็นความลับ แต่การที่เขาสะดุ้งทุกครั้งที่ได้ยินเสียงกริ่งแหลมๆ ก็ทำให้เห็นได้ชัด

ในการสนทนา สกินเนอร์พูดห้วนๆ เขาเรียกคนอื่นตามนามสกุลเท่านั้น อ้างอิงเลขมาตรากฎระเบียบ และเริ่มพูดด้วยคำสั่งสอนอย่าง "เอาละ" หรือ "ตกลง" เขาเชื่อว่าความเป็นระเบียบช่วยผู้คนจากความวุ่นวาย และรู้สึกไม่พอใจเมื่อไม่มีใครเห็นคุณค่าของระเบียบนั้น แต่ถ้าคุณแสดงความเคารพอย่างจริงใจต่อคู่มือกฎและกิจวัตรของโรงเรียน ครูใหญ่จะอ่อนลงทันที แล้วเขาจะโชว์ถ้วยรางวัลเพียงหนึ่งเดียวของเขา เล่าเรื่องพิพิธภัณฑ์ของโรงเรียน และอธิบายวิธีจัดเก้าอี้ในหอประชุมอย่างถูกต้อง