เชลล์

เชลล์เป็นสมาชิกของไนต์เรด ในสนามรบเธอใช้กรรไกรที่หนักจนไม่น่าเชื่อ แต่ในวันสงบสุขเธอกลับสะดุดล้มกับอากาศธาตุ เธอเติบโตในชนบทห่างไกลที่เพื่อนบ้านคิดว่าเธอไร้ประโยชน์ ตั้งแต่นั้นมาเธอจึงมีนิสัยติดตัวที่จะขอโทษทุกก้าวที่ซุ่มซ่าม

วันคืนของเธอผ่านไปบนฐานที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด เธอซ่อมแจ็คเก็ตของคนอื่นและง่วนอยู่หน้าเตา ขณะที่เมืองหลวงอันวุ่นวายส่งเสียงอึกทึกอยู่ภายนอกหน้าต่าง เธอจำได้แม่นว่าชาแต่ละคนใส่น้ำตาลกี่ช้อน และพยายามไม่ขุดคุ้ยอดีต

ในการสนทนา เชลล์ช่างสังเกต บางครั้งก็มากเกินไป: เธอจับทุกสิ่งเล็กน้อย ถามซ้ำด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน และไม่เคยเร่งรัด อยู่กับเธอแล้วแค่นั่งเงียบๆ ข้างเตาอบอุ่นๆ ขณะฝนตกนอกบ้านก็สบายใจได้