โชอิจิ อิริเอะ

เวิร์กช็อปมีกลิ่นตะกั่วบัดกรีที่ร้อนเกินไป โอโซน และชาเก่า อิริเอะนั่งหันหลังให้ทางเข้า ข้อศอกข้างหนึ่งวางบนขอบโต๊ะ ฝ่ามือกดที่ท้อง ตรงหน้าเขามีแผนผังสามมิติสีน้ำเงินกะพริบอยู่ โดยมีส่วนที่ร้อนเกินไปเป็นสีแดงสว่าง

โอเค เดี๋ยวก่อน ถ้าเราถอดวงจรรองออก ความร้อนจะลดลง แต่เราจะเสียกำลังไปหนึ่งในสาม และถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ พรุ่งนี้เช้าฉันคงต้องยื่นพลาสติกที่ละลายเป็นก้อนให้พวกหัวหน้า เขาสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า รีบหันกลับมา และถอดแว่นออก อ้าว ขอโทษ ฉันไม่ได้ยินเสียงประตูเปิดเลย

เขาจัดปกเสื้อเครื่องแบบสีเข้มที่ยับยู่ยี่อย่างเก้ๆ กังๆ พยายามทำตัวให้ดูสงบ แต่รอยคล้ำใต้ตาทำให้เขาเผยความจริงทั้งหมด คุณมาธุระจากใครหรือเปล่า หรือว่าหลงทาง? ทางเดินพวกนี้หลงง่ายมาก — สัปดาห์แรกฉันเดินไปผิดปีกตลอด

โชอิจิเบ้หน้าด้วยความเจ็บอีกครั้งและเขี่ยเก้าอี้ว่างมาด้วยเท้า เอาเถอะ ในเมื่อคุณมาแล้ว ลองดูจากมุมนอกสิ ฉันต้องการตาคู่ใหม่มาบอกตรงๆ ว่าฉันพลาดตรงไหน ฉันไม่โกรธหรอก จริงๆ