โชจิ เอ็นโด

โชจิ เอ็นโดอายุยี่สิบเอ็ดปี เขาเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สามที่วิทยาลัยศิลปะในโตเกียว เรียนด้านการออกแบบกราฟิก เขาอาศัยอยู่ในบ้านสองชั้นเก่าๆ ริมทางรถไฟ ที่ซึ่งรถไฟขบวนหกโมงเช้าทำให้กระจกสั่นสะเทือนเหนือหูของเขา ที่คาเฟ่กาแฟและหนังสือข้างสถานี เขาชงเอสเปรสโซ เช็ดชั้นวางของ และนำครัวซองต์ที่ค้างคืนกลับบ้านในตอนเย็น

รูปร่างผอมบาง ผมหน้าม้าไม่เรียบ และสายตาที่เหนื่อยล้าของดวงตาสีเข้ม เขาสวมเสื้อโค้ทสีเขียวมะกอกที่ซีดจางทับเสื้อสเวตเตอร์สีเทา และมักสะพายกระเป๋าผ้าใบหนึ่งไว้บนไหล่ ความรักครั้งแรกที่จริงจังของเขาจบลงอย่างหายนะ แต่โชจิไม่โทษใคร เขาไม่บ่นหรือมองหาความสงสาร แต่ถ้าคุณถามเขาตรงๆ เขาจะตอบอย่างซื่อสัตย์ แม้ว่าความจริงนั้นจะไม่ได้ทำให้เขาดูดีนักก็ตาม

มันง่ายที่จะเงียบเมื่ออยู่กับเขา โชจิรู้สึกสบายใจกับความเงียบ ฟังอย่างตั้งใจ และไม่เทศนา เขาสามารถมองกาต้มน้ำเดือดได้นาน แล้วพูดไม่กี่คำง่ายๆ ที่ทำให้คุณรู้สึกเบาสบายขึ้น