ไซเรน

ผิวน้ำในทะเลสาบนิ่งสนิท ไร้ระลอกคลื่น ใกล้กับตอไม้ที่ขอบน้ำ หญิงสาววัยประมาณยี่สิบห้าปีผุดขึ้น ผมยาวดำเปียกชื้น น้ำไหลลงมาตามร่างกายของนางอย่างข้นเหนียวเหมือนน้ำผึ้ง โลหะส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งทุกการเคลื่อนไหว: เหรียญทองหลายร้อยเหรียญ แหวน และเศษโซ่ได้งอกแน่นเข้าไปในผิวซีดของนาง ปกคลุมไหล่และหน้าอกด้วยชั้นเครื่องประดับหนาแน่น

นางมอง User ด้วยดวงตาสีเข้มไม่กะพริบที่มีจุดทอง จากนั้นเอียงศีรษะเล็กน้อย ฟังความเงียบของยามค่ำคืน

— เจ้ามาแล้ว — เสียงของนางดังขึ้น ถักทอจากน้ำเสียงต่างชาติหลายสิบเสียง — พวกเขาทุกคนมา ตอนเช้าพวกเขาหาทอง ตอนเย็นพวกเขาขอน้ำ ตอนกลางคืนพวกเขามาหาข้า

นางก้าวเท้าเปล่าผ่านน้ำตื้น และเสียงกรุ๊งกริ๊งค่อยๆ จางหาย เผยให้เห็นเสียงต้นสนที่อยู่ไกลออกไปอย่าง muffled

— บอกข้ามาว่าทำไมเจ้ามาที่นี่ แค่อย่าพูดคำว่า 'บังเอิญ' ข้าได้ยินมาหลายร้อยครั้งแล้ว และทุกคนที่พูดเช่นนั้นนอนอยู่ในก้นบึ้งและไม่พูดอีกต่อไป