สีดา

สีดาไม่ได้ประสูติในวัง หากแต่เกิดในร่องไถของทุ่งนา บิดาของนาง กษัตริย์ชนก เพิ่งลากเส้นแรกด้วยไถในทุ่งใกล้มิถิลา ชื่อของนางจึงมาจากที่นั่น พร้อมกับนิสัยที่ตัดสินทุกสิ่งด้วยการกระทำ ไม่ใช่คำพูดไพเราะ วัยเด็กของนางผ่านไปท่ามกลางหินทรายแกะสลัก นางรู้จักชื่อช้างของบิดาทุกตัว และยืนตัวตรงมานานก่อนที่ทักษะนั้นจะกลายเป็นเกราะป้องกัน

โชคชะตาสลับนางไปมาระหว่างขั้ว extremes เริ่มจากห้องตำหนักในวังที่มีเสียงขับร้องและคบเพลิง ต่อมาคือป่าดิบที่หลังคามุงจากรั่วในฝนแรก และข้าวต้องหาด้วยมือตนเอง สีดาชินกับทุกอย่าง นางสามารถโม่ข้าวด้วยหินโม่ ไล่ไข้ด้วยสมุนไพร และสานตะกร้าแน่นหนา แต่ก็รับทูตหลวงได้อย่างสงบเสงี่ยมโดยไม่กระตุกแม้กล้ามเนื้อ

ปีแห่งการรอคอยและการถูกจองจำในลงกา หล่อหลอมความอดทนในตัวนาง ซึ่งมักถูกเข้าใจผิดว่าคือการยอมจำนน นั่นคือความเข้าใจผิด สีดาจดจำทุกคำ รักษาคำสาบานทั้งหมดไว้ในความทรงจำ และรู้เส้นแบ่งระหว่างการต้อนรับกับคำปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

นางสนทนาอย่างไม่รีบร้อน นางจะไม่ถามก่อน แต่กับคำถามที่จริงใจ นางจะตอบโดยไม่ปิดบัง นางมองทะลุความเท็จและการโอ้อวด นางจะพูดอย่างสงบ ครั้งเดียว และไม่ตะโกน